Schat

138 1Op woensdagmorgen 1 augustus 2018 om 9.00 uur klonk dit evangelie in de Barbarakerk met de deuren vanwege de warmte wagenwijd open. 'In die tijd zei Jezus tot de menigte: het Rijk der hemelen gelijkt op een schat, verborgen in een akker. Toen iemand hem vond, verborg hij hem weer en in zijn blijd­schap ging hij alles te gelde maken wat hij bezat en kocht die akker. Ook gelijkt het Rijk der hemelen op een koopman, op zoek naar mooie parels. Toen hij een parel van grote waarde had gevonden, ging hij alles verkopen wat hij bezat en kocht haar' (Mattheüs 13,44-46).

Een schitterende schat, die door zoekende mensen gevonden wordt. Dat ons ons geloof, wat paus, bisschoppen, priesters en alle gelovigen samenbindt. Geloof dat neergeslagen is in de heilige Schrift, de traditie van onze Kerk en in het hart van gelovigen. God geeft het ons en laat het ons vinden om te gebruiken in ons dagelijks leven.

Het geloof in de levende Heer vraagt en geeft. Het vraagt van ons om erin te duiken. Net als bij een zwembad kun je erom heen lopen: de lengte, de breedte, de diepte bepalen en op de duikplank gaan staan om een overzicht te hebben. Echter daar is een zwembad niet voor. Duik erin! Wij kunnen praten, discussiëren, debatteren, maar daar is ons geloof niet voor. Het vraagt om wat Sint Augustinus al zei: 'Tolle, lege' (neem en lees). Lees het woord van God. Herlees, neem de tijd om erover na te denken, bidt over het gelezen woord. Wie zegt iets, wat wordt er gezegd, waarom en hoe? Jezus spreekt en dat niet alleen ruim 2.000 jaar geleden maar ook nu, tot mij, die nu leest en zich verdiept. De schat is het leven met Jezus en door Jezus: 'Spreek Heer, uw dienaar luistert' (1 Sam 3,9).

Er bestaat een concrete manier om te luisteren naar hetgeen de Heer ons in zijn Woord wil zeggen en om ons door zijn Geest te laten veranderen. Dat is wat wij “Lectio Divina” noemen. Zij bestaat in het lezen van het Woord van God binnen een gebedsmoment om het mogelijk te maken ons erdoor te laten, te verlichten en te vernieuwen. Dit biddend lezen van de Bijbel staat niet los van de studie die de mens doet om de kernboodschap van de tekst te vinden. Integendeel, het moet daarvan uitgaan om te trachten te ontdekken wat diezelfde boodschap voor zijn leven betekent. De geestelijke lezing van een tekst moet uitgaan van de letterlijke betekenis ervan. Anders zal men de tekst gemakkelijk laten zeggen wat gelegen komt, wat dient om eigen beslissingen te bevestigen, wat past in eigen geestelijke schema’s. Dit zou uiteindelijk betekenen dat men ten eigen voordele gebruik maakt van iets heiligs en deze verwarring overdraagt op het Volk van God (Evangelium Gaudium no. 152)

In tegenwoordigheid van God is een bij het rustig lezen van de tekst goed om bijvoorbeeld te vragen: “Heer, wat zegt deze tekst mij? Wat wilt U met deze boodschap aan mijn leven veranderen? Wat stoort mij in deze tekst? Waarom interesseert mij dit niet?” of: “Wat bevalt mij, wat stimuleert mij in dit Woord? Wat trekt mij aan? Waarom trekt het mij aan?”. Wanneer men tracht te luisteren naar de Heer, dan is het normaal bekoringen te hebben. Eén daarvan is eenvoudigweg zich verstoord of bezwaard te voelen en zich in zichzelf op te sluiten. Eenn andere- heel gewone - verleiding is beginnen te denken aan wat de tekst tegen de ander zegt om hem niet te hoeven toepassen op het eigen leven. Het gebeurt ook dat iemand excuses begint te zoeken die het hem mogelijk maken de specifieke boodschap van een tekst aan te lengen. Een andere keer denken wij dat God van ons een te grote beslissing vraagt, die wij nog niet in staat zijn te nemen. Dit brengt veel mensen ertoe de vreugde van de ontmoeting met het Woord te verliezen, maar dit zou betekenen te vergeten dat niemand geduldiger is dan God de Vader, dat niemand begrijpt en weet te wachten zoals Hij. Hij nodigt altijd ertoe uit om steeds een stap verder te gaan, maar vraagt geen volledig antwoordt, als wij nog niet het traject dat het mogelijk maakt, hebben afgelegd. Hij wenst eenvoudigweg dat wij met oprechtheid naar ons bestaan kijken het zonder bedrog hem onder ogen brengen, dat wij bereid zijn te blijven groeien en dat wij aan Hem vragen wat wij nog niet kunnen verkrijgen (Evangelium gaudium no. 153).
138 2
De woorden van Paus Franciscus, hierboven, verklappen ons dat er in het evangelie een vreugde verscholen is, die de grootste schat is die ons gegeven wordt.

Dat kan ons leven fundamenteel veranderen, omdat ons omgaan met anderen, ons spreken en samenleven met anderen op een positieve manier beïnvloedt. Woorden als: barmhartigheid, solidariteit, gemeenschap, verantwoordelijkheid, heelheid van de Schepping, ja zelf het woord Liefde krijgen een andere inhoud. Ze breken open uit hun eigenheid en worden zo werkelijkheden die in dienst staan van het koninkrijk van God.


Pastoor Van der Vegt
Reageren? Klik hier.
© 3eenheidparochie 2012 - 2018          --- Disclaimer ---       --- Privacy verklaring --- ↑ Top