Inhoudelijk

136 1Een inhoudelijke gesprek of discussie voeren is in onze tijd een hele opgave. Meningen buitelen over elkaar heen en in de media laten mensen elkaar niet meer uitspreken. Inhoudelijke argumenten doen steeds minder ter zake, gevoelens en persoonlijk invoelend vermogen, voeren de boventoon. Iedereen buitelt over een minister omdat hij in een besloten bijeenkomst zaken inhoudelijk aan de orde stelt, waar sommige Nederlanders ook zijn of haar vragen bij heeft. Wat de minister inhoudelijk zegt is bijna van geen belang. Dat hij het gezegd heeft, dat is voorpagina nieuws.

Een vriend vertelde mij lang geleden een waar gebeurd verhaal over een hoteleigenaar in het Caribisch gebied. Hij had 100 personeelsleden waarvan er 25 van een bepaald land waren. Elke keer dat er nieuw personeel gevraagd werd, omdat anderen weggingen, zeiden die 25 van dat bepaalde land: ”Geen probleem wij kennen nog wel mensen”. Dat ging zo door tot van de 100 personeelsleden er 51 uit dat bepaalde land kwamen. De hoteleigenaar was geen baas meer in zijn eigen hotel. De 51 personeelsleden van een bepaald land bepaalden inhoudelijk het beleid. In Utrecht waren er verschillende excursies in de binnenstad in kerken voor basisschool leerlingen. Verschillende jaren heb ik deze verzorgd, maar makkelijk was het niet. Waarom? Omdat een kleine groep kinderen het verpestten door hun religieuze leuzen te scanderen en door zich gewoon onbeschoft op te stellen. Leerkrachten grepen niet in, maar stonden er wat lacherig bij. Toen ik hen daarop aansprak, werden de schouders opgehaald. Multicultureel hé, moet kunnen. Een inhoudelijk gesprek was niet mogelijk.Pas geleden kreeg ik een boekje in handen met de titel: ”klassen op de knieën voor de Islam.” (Zie: www.cultuurondervuur.nu). Scholen uit Ommen, Voorburg, Oudewater en Oldenzaal, om er een paar te noemen, worden vermeld met foto's en al, hoe basisschoolkinderen rondleidingen kregen in een moskee. Hoe ze daar ook deelnemen aan gebedshoudingen en Allah Akhbar riepen, wordt vermeld. Als ik ouder was van één van de deelnemende kinderen, had ik de basisschool ter verantwoording geroepen. Dit is meer dan alleen een onschuldig uitstapje met de schoolklas.

Inhoudelijk is hier iets wezenlijks aan de hand. Ons doen en laten is niet onverschillig, maar heeft een diepere betekenis, ook als wij deze uit onwetendheid, onkunde of gewoon domheid niet beseffen. Kinderen mee laten doen aan een gebedshouding is niet onschuldig, het drukt iets uit van je innerlijk. Hier is sprake van een zekere “da'wa” zieltjeswinnerij. Dat kun je inhoudelijk niet afdoen met schouderophalen.

Het gebeurt allemaal sluipend, zonder enige inhoudelijke discussie of gesprek. Bijna te vergelijken met de afgelopen decennia wat betreft yoga en oosterse meditatietechnieken. Een waardevrije yoga en oosterse meditatietechnieken bestaat niet. Wie zich daaraan overgeeft komt met een levenswijze en filosofie in aanraking die haaks staat op ons westers denken. “Yoga betekent: juk, vereniging." De hoogste religieuze ervaring is voor de hindoe: 'Ik ben zelf god'. Yoga heeft dus een geestelijk doel: goddelijk worden. De lichamelijke oefeningen moeten ook dit doel dienen. Het middel om dit doel te bereiken is, zo zegt de hindoe, uit te stijgen boven het gewone aardse bestaan. Het doel van de oefeningen is daarom niet het natuurlijke leven te verbeteren, maar juist om het te leren uitschakelen. Zo zijn de ademhalingsoefeningen er niet voor om beter te leren ademhalen, maar om deze te reduceren. Zo zouden we rijp worden voor de verlichting. Ook de lichaamshoudingen zijn
136 2
er voor om de lichamelijke functies te reduceren en te leren onbeweeglijk te mediteren. Daarom moet je bepaalde houdingen heel lang vol zien te houden: de oefeningen hebben een statisch karakter. Sommige oefeningen zijn zelfs uitgesproken tegennatuurlijk en kunnen lichamelijke schade veroorzaken (bron: https://stichting-promise.nl/lichaamswerk-occultisme-en-genezing/yoga-tai-chi.htm). Haaks op het christelijk geloof en alles wat christenen dierbaar zou moeten zijn.

Er is inhoudelijk meer aan de hand en over het inhoudelijke moet het gaan in gesprekken en discussies. Ben ik bang voor een samenleving met andersdenkenden en -voelenden, voor andere culturen, mensen en gedachten, vragen mensen mij soms? Het antwoord is nee! Waar ik wel bang voor ben gaat veel dieper. Het is de onwetendheid, onkunde, ons niet (willen) verdiepen in, complete onkunde over onze eigen christelijke wortels en geloof, het gemakkelijk inruilen van wezenlijke zaken als geloof in Jezus Christus voor een profeet of een goeroe. Onze ogen sluiten voor beslissingen die genomen worden, en waar geen weg terug meer is. Tenslotte ben ik bang voor het gebrek aan ruggegraat en karakter en de weerzin tegen onze eigen christelijke cultuur, die te vaak bespot en te grabbel wordt gegooid, zelfs door mensen die van zichzelf (nog) vinden dat zij zich christen kunnen noemen. Voor mensen die hun ogen sluiten, verstand uitschakelen, zeggen dat ze het allemaal weten, daar ook nog prat opgaan en denken 'de samenleving blijft dezelfde'. Voor deze mensen ben ik bang, doodsbang!

Pastoor Van der Vegt
Reageren? Klik hier.
© 3eenheidparochie 2012 - 2018          --- Disclaimer ---       --- Privacy verklaring --- ↑ Top