Vegtpraat156 1Oorlog
Nee ik heb het niet over de oorlog in de Oekraïne, ook niet over andere oorlogen in de wereld, maar over de tijd na de corona. Ruim 2 jaar hebben wij te maken gehad met allerlei maatregelen die ons menselijk leven, wandel en handel behoorlijk veranderden. Alles werd aan banden gelegd met maar 1 doel het terugdringen van het aantal besmettingen in alle leeftijdsgroepen. Nu zijn de maatregelen versoepeld en is er nog een soort kleine maatregel om met elkaar rekening te houden. In corona tijd hebben veel mensen zich ingehouden. Feesten waren er niet, evenementen ook niet en het gewone omgaan met elkaar was tot een minimum beperkt. Iedereen snakte naar openheid en vrijheid om weer het leven op te pakken. In ruim twee jaar tijd verandert er veel. Het is net of mensen na een reis van 2 jaar weer thuiskomen en opnieuw alles moeten gaan verkennen. Staat het huis er nog wel, is er niets gebeurd met de inventaris van het huis?  Hoe is het huis er zelf aan toe? Voldoet alles nog wel aan mijn normen van nu? Waar liggen ook alweer de grenzen van mijn grondstuk en hoe is de staat van de schutting die ik tussen mij en de buren heb?  Vragen die wij nu zien opkomen in onze maatschappij en die de nodige spanningen met zich meebrengen.

Wij realiseren het ons niet, maar de wereld na corona is niet meer hetzelfde als de wereld voor corona. De mens na corona is niet meer hetzelfde als de mens voor corona. Momenteel is er een soort ‘oorlog’ aan de gang in onze samenleving. Dan heb ik het nog niet over de problemen die erbij komen als inflatie, energiekosten, brandstofkosten, levensonderhoud dat duur is geworden. Ik heb het over ons staan in de maatschappij en ons omgaan met elkaar. De problemen rond de toeslagenaffaire zijn niet opgelost. Groningers zitten nog steeds met de nodige schades, zonder vergoeding. De spaartax bij de belastingen is niet opgelost. Het ene veroorzaakt nog meer wrevel dan het ander bij landgenoten. De #Metoo affaires, de Johan Derksen problematiek, alles wordt weer breed uitgemeten en iedereen draagt daar in de media een steentje aan bij. Er is ‘oorlog’ in menig hoofd. De vraag voor veel mensen is: hoe kom ik op de meest voordelige manier uit die ‘oorlog’? Ik pak wat ik pakken kan, ik verover zoveel ik maar kan, ik ga over grenzen heen. Als verhoudingen toch veranderen, moet ik aan de kant van de winnende partij gaan staan. Niemand neemt mij meer de maat, die mij twee jaar geleden is afgenomen. Ik stel nu mijn eigen maat samen en ga tot het uiterste: remmen los!

Vegtpraat156-2.jpgIn een vrijwilligersgroep als onze kerk sluipen deze zaken ook binnen. Afspraken die voor corona gemaakt zijn, gelden ineens niet meer, of moeten anders. Verhouding tussen gelovige mensen zijn fundamenteel veranderd en er zijn mensen die nu ineens voor ‘paus’ gaan spelen. De speelruimte die er was, wordt nu ineens als te klein ervaren, het moet anders, groter, meer op mijn maat gesneden. Plotsklaps heeft een koor b.v. niet meer 20 zangers en 1 dirigent en 1 organist, maar zijn de rollen omgedraaid. Er zijn 20 dirigenten, 20 organisten en geen zangers meer. Een koster die bij de dodenherdenking in de kerk vindt dat er genoeg is gezegd en de geluidsinstallatie uitzet, waardoor de voorzitter van het oranjecomité onverstaanbaar wordt. Gevolg: ruzie! Honderden klein- en grote incidenten, waar verhouding zoek zijn,  kan ik hier aanhalen, maar deze kunt u ook zelf zien en meemaken.

Hoe komen wij uit deze fase?

Een oorlog moet je laten uitwoeden, een oorlog moet je beëindigen, een oorlog moet je met gelijke middelen bestrijden. De meningen buitelen over elkaar heen. Duidelijk is wel dat heel wat energie zal kosten. Ook binnen onze kerken. Het spreekwoord luidt niet voor niets: “ het is een christelijk werk om een heiden te bekeren, maar het is een heidens werk om een christen te bekeren.” Toch zit in dit gezegde een diepe waarheid, waar wij ons voordeel mee kunnen doen. Ieder mens past de ‘jas’van het leerling zijn. Een houding van leerling- zijn is belangrijk  en omvat een heel mensenleven. Je bent er nooit mee klaar. Een leerling is open, nieuwsgierig, vraagt, onderzoekt, bekijkt alles vanuit verschillende gezichtshoeken. Een leerling strekt zijn hand uit naar de meester die hem bij de hand wil nemen in het leerproces. Gemakkelijker is het om jezelf tot meester te verheffen, veel moeilijker is het om jezelf tot leerling te maken. De ‘oorlog’ begint vaak als mensen zich als meester voordoen. De stappen vooruit, komen als mensen ‘leerling’ durven te worden.

Vegtpraat156 3Daar komt nog bij dat wie alleen van zichzelf heeft geleerd, heeft een dwaas tot leermeester gehad. Ik vind, ik denk, ik meen, ik bepaal zelf , ik zoek het zelf wel uit, ik ben baas in eigen buik, ik beschik over mijn eigen leven, allemaal uitspraken die de mens niet vooruit helpen, maar eerder terugwerpen in zijn eigen kleine bubbeltje, wat eens uit elkaar zal spatten.

Het leerling zijn van Jezus heeft iets heel bijzonders. Je hebt de beste leermeester die je kunt denken. Gods eigen Zoon. Wie MIJ (Jezus) ziet, ziet de Vader. (Joh 14,9) Wie MIJ opneemt, neemt niet MIJ op maar HEM die MIJ gezonden heeft. (Marc 9,35)  Wie leerling van Jezus wil zijn, heeft God als zijn Vader, en de heilige Geest als hulp en motor. Dit bespaart ons een hoop ellende.

Pastoor van der Vegt.

Reageren? Klik hier.

© 3eenheidparochie 2012 - 2022          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top