Vegtpraat152 1Een vreemde man in een vreemd land, met vreemde mensen en vreemde gewoontes in een vreemde tijd. Wel een beetje veel vreemde zaken, maar zo was het wel in het jaar 695. Eigenlijk al daarvoor. Willibrord komt uit Engeland waar het christendom al veel eerder verspreid is en wortel heeft geschoten. In 695 zet hij met een aantal monniken vaste voet op Nederlandse bodem.

Hij trekt rond en ontmoet vreemde mensen met voor hem ook vreemde gewoonten. Natuurgoden worden aanbeden. Af en toe een persoon uit het zuiden van het land via de handel in contact met het noorden van ons land. In het zuiden had St Servaas en andere missionarissen alle het nodige werk gedaan. Er druppelde af en toe wel eens iets door naar het noorden van ons toen nog onstuimige land. Werd Willibrord met open armen ontvangen. Ik denk het niet. Een vreemde snoeshaan, met in de ogen van de plaatselijke bevolking rare ideeën. Een God en Drie Goddelijke Personen. Even abstract als ver wegstaand van mensen die hard ploeterend aan hun kostje moesten komen. Willibrord gaat door en ook via de lokale landheren weet hij mensen voor Christus te winnen. Hoe doe je dat? Overtuigen, spreken, luisteren, of met het mes op de keel. Er was geen fotograaf en videoman aanwezig dus wij tasten wat in het duister. Misschien is voorleven, praktijk en het laten zien wat geloof in God met je doet, wel de beste methode. Als je als Germaan nog steeds denkt dat de hemle op je hoofd kan vallen, als je als stugge Fries nog steeds denkt in het recht van de sterkste, dan is het antwoord van het Christendom wel vreemd: onze Vader in de hemel, bemint je vijanden en alle teksten die wij kennen.

Laten wij de stap van 1326 jaar eens maken. Hoe zou je vandaag kunnen missioneren? Allereerst even rond kijken en gewoon zien wat der te zien valt: een samenleving waarin veel goeds gebeurd maar zonder God. Een maatschappelijk waar christelijke elementen nog een heel klein beetje aanwezig zijn. Mensen die zo leven dat zij trekjes beginnen te krijgen van zelf almachtig te zijn. Aan de ene kant enorm potentieel en aantrekkingskracht van allerlei gedachten, dingen en zaken. Aan de andere kant enorme onzekerheid, spanning en tegenstrijdigheden. Kun je hier als gelovige leerling van Jezus, die stevig in de schoenen staat en die komt missioneren iets mee? Ik denk het wel.

Het zal afhangen van hoe sterk je in je schoenen staat. Of je je laat meeslepen door anderen in gedachten, theorieën en praktisch leven? O dat je een tegenwicht kunt bieden en openingen voor een eerlijk en oprecht gesprek over God, geloof en de betekenis voor je persoonlijk dagelijks leven.


Met mensen die van toeten noch blazen weten is het gemakkelijker om een gesprek aan te gaan, dan met mensen die nog een vaag, vaak verwrongen beeld door eigen denken, hebben van het geloof, de inhoud van het geloof en het dagelijks leven. Met mensen die nog steeds verwijzen naar hun “verschrikkelijke jeugd” waar `s avonds de rozenkrans op de kokosmat gebeden moet worden, kom je niet verder. Ook met mensen die nog steeds “gebukt” gaan onder een vreselijke biechtpraktijk van uit de suikerpot gesnoept te hebben, kom je niet verder. Verloren moeite en tijd. Met mensen die nieuwsgierig vragen gaan stellen kom je vooruit. Wie vraag naar de betekenis van doop, Jezus, Kerk, sacrament, verzoening, verlossing, betekenis van leven, staat open. Daar kun je aanknopen en in gesprek meer bereiken.

Wij hebben priesters nodig in onze Kerk om de verkondiging door te laten gaan. Om de uitdeling van alle sacramenten te garanderen, en om zichtbaar in onze samenleving aanwezig te zijn. Priesters zijn spilfiguren, mensen uit één stuk ,die leven, praktijk, geloof en beleving op orde hebben en die woorden spreken die gedragen worden door hun leven en voorbeeld. Kom en zie, zo nodigt Jezus zijn eerste leerlingen uit. Ik zal u maken tot vissers van mensen, is de uitspraak van Jezus aan Petrus, Jacobus en Johannes. God roept, God geeft, God vormt, de mens, die geroepen wordt, stelt zich daarvoor open, aanvaardt leiding die van Jezus komt. Het ‘vreemde’ van Jezus en zijn boodschap, wordt voor hem ‘eigen’ De levenswandel binnen de kerk en haar traditie wordt voor een gewijde een ’van zelfsprekendheid’ In zijn gebedsleven spreekt Jezus zelf en door zijn gebedsleven worden gesproken woorden, vervuld met een ‘goddelijke werkelijkheid’ Beter dan Jezus kan ik het niet samenvatten: je staat midden in de wereld maar je bent niet van de wereld. Op voorspraak van St. Willibrord ,geef ons geroepen mensen om nu en in de toekomst in onze kerk werkzaam te zijn tot Gods eer en glorie.

Pastoor van der Vegt 7 
Reageren? Klik hier.

Vegtpraat152 2Gebed om roepingen
God onze Vader, Heer van de oogst, wij danken U voor uw verlossende liefde die U ons hebt gezonden in uw Zoon Jezus Christus. Op Jezus’ woord vragen wij U nieuwe priesters te roepen, die met de inzet van hun leven zich wijden aan de navolging van Christus in een leven van gebed en dienst aan het Evangelie. Zoals U eens de heilige Willibrord als eerste naar onze streken hebt gezonden om onze verre voorouders het Evangelie bekend te maken, zo bidden wij U: schenk aan vele jonge mensen het verlangen zich in uw dienst te stellen om het Evangelie te verkondigen in onze samenleving. Schenk hen een geest van wijsheid en grote liefde, van moed en volharding om mensen met, door en in Christus vertrouwd te maken met uw Woord en sacrament. Vorm hen naar het voorbeeld van de heilige Willibrord tot tactvolle milde herders, die de noden verstaan van de mensen en hen bij U weten te brengen, opdat zij de vreugde van het Evangelie mogen kennen en aanvaarden en uit U verlangen te leven. Laat zo uw Kerk in onze streken opnieuw opgebouwd worden tot een krachtige gemeenschap van gebed en dienstbaarheid, waarin uw Rijk onder ons zichtbaar wordt. Schenk nieuwe roepingen aan de ordes en religieuze gemeenschappen, die midden in de wereld een teken zijn van intieme verbondenheid met U als voorafbeelding van de hemelse werkelijkheid tot opbouw van de Kerk op aarde. Schenk aan allen de bereidheid zich te laten vormen tot leerlingen van U, die ontmoediging, tegenslag, kortom alle vormen van beproeving door de kracht van uw genade weten te overwinnen. Wij bidden het U op voorspraak van de heilige Willibrord, door Christus onze Heer. Amen.
Onze Vader…
Wees gegroet…
© 3eenheidparochie 2012 - 2021          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top