Stil

Vegtpraat144 1Wat is het stil. U schrijft niet meer, geen Vegtpraat, niks. Klopt. Verschillende keren zat ik achter mijn laptop en begon te schrijven, maar ik hield telkens weer op. Niet publiceren, niet op het internet zetten, niet doen, flitste er telkens weer door mijn hoofd. Waarom?
Onze Nederlandse samenleving lijkt op 17 miljoen mensen met allemaal een handgranaat in de hand waar de slagpin uit verwijderd is. Wij staan op scherp. Bij het minst of geringste ontploft de zaak en worden wij grof in de mond, schrijven wij op een dodelijke manier met inkt en gaan wij de ander figuurlijk te lijf. Op een hijgerige manier wordt om recht geschreeuwd, om misstanden aan te pakken of om mensen op hun nummer te zetten. Soms terecht, maar ook soms onterecht. Daarom bij mij een pas op de plaats.

Dit weekend waarin Jezus de zaken omkeert (Lucas 6, 27-38) en waar gewezen wordt in het oude testament om aartsvijanden tot bondgenoten te maken (1 Sam 26), pak ik toch de pen weer op. David en Saul kunnen menselijk gezien niet door één deur, maar er is ontzag, een heilig terugdeinzen. Je vermoordt een gezalfde van God niet. Je had het wel kunnen doen, maar je doet het niet. Ontzag en omdenken in het evangelie. Jezus is glashelder: bemin je vijanden, doe goed aan wie je haten, doe het onverwachte. Waarom, kun je je afvragen. Het antwoord is duidelijk: het doorbreekt de spiraal van geweld, van achterdocht, haat en misstanden in alle sectoren van het leven, zowel buiten de kerk als binnen de kerk.

Hoe pak je dat op? Hoe begin je eraan?
Let op de toon waarop je spreekt. Let op de woordkeuze die je gebruikt. Let op je innerlijke intenties waarmee je problemen aanpakt. Gebruik eerst de stilte.
Wie verwijtend spreekt, groffe woorden gebruikt, de intentie heeft de ander te overtroeven, de toon zetten waardoor alles in je gezicht ontploft: je bent dan als een stalen bunker waar alles en iedereen op kapot loopt.

Het kan ook anders.
Wie uitnodigend is, luisterend, eerlijk en open is, niet intimiderend overkomt en reageert op wat de ander te zeggen heeft zonder te overtroeven of door andere doortrapte slimmigheden, voegt iets fundamenteels toe. De persoon die dat doet, wint aan respect. Ook bij mensen die je vijanden zijn en die zelfs je bloed wel kunnen drinken.
De maat die je zelf gebruikt zal ook voor u gebruikt worden, zegt Jezus ook ( Lucas 6,38)

Vegtpraat144 2Hoe reageert God dan? Wat is zijn barmhartigheid?
In de ogen van God is Barmhartigheid een echt waarnemen en wel als een manier van kennen. Dat is belangrijk: barmhartigheid is echt een manier van kennen. Wij weten dat men op verschillende manieren kan kennen: door de zintuigen, intuïtie, het verstand. Men kan ook leren kennen door barmhartigheid te ervaren, want barmhartigheid opent de deur van de geest om het mysterie van God en van ons persoonlijk leven beter te begrijpen. Barmhartigheid doet ons begrijpen dat geweld, wrok en wraak geen zin hebben en dat het eerste slachtoffer daarvan degene is die deze gevoelens heeft, omdat hij zich van zijn waardigheid ontdoet. In stilte opent barmhartigheid tevens de deur van het hart en laat ook nabijheid ervaren, vooral tegenover wie eenzaam en gemarginaliseerd is, omdat zij hen het gevoel geeft broeders en kinderen van één enkele Vader te zijn. Zij geeft een betere kennis van wie troost nodig heeft en laat de gepaste woorden vinden om te bemoedigen.

Barmhartigheid maakt de naam van God bekend, brengt God binnen in het samenspel tussen mensen onderling. Barmhartigheid van God kent geen slachtoffers, maar winnaars.

Pastoor Van der Vegt
Reageren? Klik hier.
© 3eenheidparochie 2012 - 2019          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top