Kerst

Vegtpraat143 1God werkt op een totaal andere manier dan wij. Augustus, de machtswellusteling, Quirinus, de op geld beluste, Herodes, seksueel ontaard, lust en seks. In een stil en slapend Bethlehem, in een stal, met gewone alledaagse mensen gebeurt het: God wordt mens, in Jezus

Een kleine jongen werd door een ambulance met loeiende sirene en blauw zwaailicht naar het ziekenhuis gebracht. Een dokter onderzocht hem en maakte snel röntgenfoto’s's en een scan. Met een lachje zei de dokter, die ook chirurg was, tegen de jongen: "Ik ga je hart openen... De jongen onderbrak hem met een levendige stem: 'U zult daar Jezus vinden.'" De chirurg die in God noch gebod geloofde keek op en fronste zijn wenkbrauwen. Ik zal je hart openen om te zien welke schade je ziekte heeft aangericht.
Jezus... pfff.
Vegtpraat143 2“Maar wanneer u mijn hart geopend hebt dan zult u daar Jezus vinden” antwoordde de jongen. De chirurg keek naar de ouders, die heel rustig bij hun zieke kind stonden.
Hij ging verder: “Wanneer ik de schade heb vastgesteld, zal ik je hart en je borstkast weer dichtmaken en dan zal ik beslissen met je ouders welke ingreep er nodig is”.
“Maar u zult Jezus in mijn hart vinden. De Bijbel zegt dat, dat Hij daar leeft in mij en ook alle liederen die ik zing met ander mensen. Hij leeft daar en u zult Hem vinden.”
De chirurg kreeg er nu genoeg van en begon zijn geduld te verliezen.
Ik zal je zeggen wat ik daar zal vinden: een beschadigde hartspier, een slechte bloedtoevoer, slechte bloedvaten. Dan zal ik weten of ik je weer gezond kan maken.
“En u zult Jezus daar vinden. Hij is daar...”

De chirurg keerde zich om en verliet boos de onderzoekskamer. Hij mompelde: "Arm en zielig joch, wat hebben ze hem wijsgemaakt".
Zoals voorzien opereerde hij de jongen. De schade was heel ernstig, veel ernstiger dan hij had kunnen voorzien. In feite kon hij niets meer voor het jochie doen.
Later aan zijn bureau maakte hij aantekeningen van wat hij aangetroffen had. Beschadigde aorta, beschadigde bloedvaten, afstervend spierweefsel, en een slecht werkende hartklep. Geen hoop op een transplantatie. Dat zou het jochie niet overleven.
Alleen pijnbestrijding en rust. Prognose... Hier pauzeerde hij even... De dood zou binnen een half jaar intreden.

Hij stond op en keek naar boven. Hij richtte zich tot die Jezus waar het jochie het steeds overhad. "Waarom", riep hij, "waarom heb u dat gedaan, waarom hem hierheen gestuurd. U hebt dit jochie veroordeeld om aan deze ziekte te sterven... WAAROM!!!".
Net dat hij zijn kamer wilde uitlopen, hoorde hij een innerlijke stem, die antwoordde: "Dit kind is niet bestemd om vele jaren tot jouw kudde te behoren. Hij behoort aan mijn kudde en zal altijd bij jullie zijn. Hier in mijn kudde bestaat geen pijn en dit jochie zal getroost zijn op een manier die u zich niet kunt voorstellen. Zijn ouders zullen op een dag ook hierheen komen en vrede vinden. Mijn kudde zal verder groeien". Met de klink van de deur in de hand sprongen de tranen in de ogen van de chirurg. Maar zijn hoogmoedige en beschuldigende houding tegenover die stem nam weer de overhand. "U hebt dit jochie het leven gegeven, over enkele maanden zal hij dood zijn. Waarom!!"

De stem antwoordde weer: 'Deze jongen zal in mijn kudde terugkeren, omdat hij zijn taak volbracht heeft. Ik heb dit kind niet op aarde het leven gegeven om hem te verliezen, maar om een ander verloren schaap terug te vinden..." De chirurg stond aan de grond genageld. Hij begreep dat dit jochie er niet toevallig was, maar om hem. Aan hem werd les gegeven, wat hij nog nooit had gehoord en in geen boek gelezen. Zijn hele leven flitste aan hem voorbij. Het heil van zijn ziel had hij vergeten, door zijn aandacht voor zijn carrière en zijn status. Hij was de chirurg. Punt uit.
Hij kwam de kamer van de jongen binnen en zette zich neer aan het bed van de jongen. Zijn ouders stonden naast het bed. De jongen was bezig om uit de narcose te ontwaken. Met een zacht stemmetje en half open ogen zei hij, toen hij de chirurg zag: “U hebt mijn hart geopend?" Ja antwoordde de chirurg. “Wat hebt u daar gevonden?” vroeg de kleine zieke... "Ik heb daar Jezus gevonden." antwoordde de chirurg en hij huilde als een klein kind, hoewel hij al over de 50 was.

Vegtpraat143 3In de korte tijd dat de jongen nog leefde werden de chirurg en het jochie dikke vrienden.
Kerst is het feest dat alles achter zich laat en waar mensen een andere grondhouding mogen ontdekken voor de rest van hun leven. Een grondhouding/levenshouding, voor elke seconde van het leven. Waar het anders werken van God ons iedere keer weer aanstoot en wakker maakt. God geeft het, wij kunnen het ontvangen en ons eigen maken.


Pastoor Van der Vegt
Reageren? Klik hier.
© 3eenheidparochie 2012 - 2019          --- Disclaimer ---       --- Privacy verklaring --- ↑ Top