R.K. Geloofsgemeenschappen Nieuwegein

Dinsdagavond Meditatie Emmauskerk

meditatie leefgroep

Een wekelijks half uur van ontmoeting en bezinning in de Emmauskerk (voorheen bij de Missionaire Leefgroep SVD Nieuwegein).
Zittend in een kring lezen we inspirerende teksten uit de Schrift en de geloofstradities. Het zijn teksten die ons laten nadenken over hoe en wat wij zelf geloven.  Aan de hand van enkele gerichte vragen zijn we vrij om ons eigen inzicht met de anderen te delen. Niets is verplicht. Er is ruimte voor stilte, soms met ondersteuning door muziek.

Voorlopig zijn er geen fysieke bijeenkomsten. De meditaties worden wel wekelijks gepubliceerd.

Wanneer: Elke dinsdagavond om 19.30 uur; kerk open vanaf 19.15 uur; na afloop ontmoeting voor een kop koffie of thee.
Opgeven: niet nodig, u kunt komen wanneer het u uitkomt. Het gaat het hele jaar door. Er zijn geen kosten.
Contact: e-mail Agnes van der Reep.
Adres: Emmauskerk, Merelplein 2, 3435 CC Nieuwegein

Hieronder vindt u de laatste vier meditaties.
De teksten zijn vrij lang, maak dus gebruik van de getoonde inhoudsopgave met linken naar de verschillende datums.
De meest recente meditatie staat bovenaan.



Meditatie van 20 april 2021

brood des levens
Levend Brood

Jezus sprak:
“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
wat Mozes u gaf was niet het brood uit de hemel; het echte brood uit de hemel
wordt u door mijn Vader gegeven;
want het brood van God daalt uit de hemel neer en geeft leven aan de wereld.”
Zij zeiden tot Hem:
“Heer, geef ons te allen tijde dat brood.”
Jezus sprak tot hen: “Ik ben het brood des levens: wie tot Mij komt zal geen honger meer hebben,
en wie in Mij gelooft zal nooit meer dorst krijgen.”
Johannes 6, 32-35
 
Het is niet zo’n vreemde gedachte dat de mensen die Jezus als een profeet gingen zien, ook verwachtten dat hij net als de profeten die hem voor gingen ook wondertekens zou verrichten. Tekens die zijn verbondenheid met de Eeuwige duidelijk zouden maken. In het evangelie van Johannes zijn er wel degelijk wonderen te vinden, maar niet zo overvloedig als bij de andere evangelisten. Jezus spreekt daar meer over zijn rol als Zoon van de Vader en wat daar allemaal bij komt kijken. Hij zegt bij Johannes dingen als: Ik ben de weg, Ik ben de wijnstok, Ik ben de goede herder. Hij zet mensen aan het denken.
Als het gaat om nooit meer honger of dorst als je naar Hem toekomt: dat is mogelijk een kwestie van geloof. Want ikzelf, en ook mensen die ik ken, hebben toch af en toe het gevoel gehad dat dit voedsel en deze drank ons onthouden werd. We stonden ‘droog’. De verbinding leek verbroken.

  • Om over na te denken
    “Ik ben het brood des levens’, zegt Jezus. Is dat ook zo voor mij? Hoe komt dit brood in mijn bestaan? Kan ik het merken, bijvoorbeeld in kracht naar kruis, ramen die opengaan als deuren sluiten? Of is er voor mij een andere manier om dit op te merken?

Ik Ben
Dit is de titel van een boekje van Gerard Zuidberg en Marie-José Janssen. Jezus heeft in dit evangelie zeven uitspraken gedaan die starten met ‘Ik Ben’. Een citaat hieruit: Jezus presenteert zich: als je met mij in zee gaat, zul je leven vinden en wel leven zoals het echt bedoeld is, leven in innige verbondenheid met God. Het is als brood, dat dagelijks leven geeft. En het is een geschenk uit de hemel: je zult leven! In feite verbindt Jezus zich met de Tora (dit is de bijbel zoals die gekend is binnen het Joodse geloof): zoals de Tora brood voor het leven is, zo zal Jezus zichzelf geven als brood ten leven.
Jezus is zich ervan bewust dat dit woord consequenties heeft: zoals de graankorrel alleen maar vrucht brengt en brood kan worden, wanneer zij zich overgeeft aan de aarde en sterft. Hij weet dat zijn gave aan ieder die hem wil volgen zijn eigen leven is. Hij zegt in feite: eet dan maar van dit levende boord, ontvang mij maar in je leven, en je zult op het spoor komen van
God ,die mijn Vader is. Voor wie zich met Jezus verbinden, wordt hij een godsgeschenk: God geeft zich via hem aan mensen.
Maar je moet hem wil durven en willen ontvangen. En dat betekent: zijn weg in jouw leven toelaten, zodat je gaat doen wat hij gedaan heeft: jezelf geven en delen tot de dood toe. Het is geen goedkope wegcijfertheorie. Wanneer je deelt waar je ten diepste van leeft, kan dat je de kop kosten. Dat zij dan zo.

  • Om over na te denken
    Het volgen van Jezus, een christen zijn, heeft dus gevolgen voor je leven van elke dag. Als alles goed is, is dat dus (een beetje) anders dan van mensen die niet geloven. Waar blijkt dat uit bij mij? Is wat ik doe werkelijk mijn geloof leven?

Huub Oosterhuis
Huub Oosterhuis heeft een lied geschreven (te vinden in de liedbundel Gezangen voor Liturgie, nummer 548) dat te maken heeft met christelijk leven. Op muziek gezet door B. Huijbers kan het als we dit overdenken heel wat losmaken…
Wie zijn leven niet geven,
niet wil delen met zovelen,
met een ander,
gaat verloren.
Wie wil geven wat hij heeft,
die zal leven, opgegeten,
die zal weten
dat hij leeft.
 
Nog een stukje tekst uit Ik Ben
‘Zie mij, ken mij, leef met mij,’ zijn dat niet onze echte vragen? Het is voor ons leven broodnodig dat er mensen zijn die ons kennen en waarderen, die met ons leven.(…) Om ons diepste verlangen en de vervulling daarvan gaat het Jezus in het evangelie van Johannes. Hij reikt ons aan wat voor Hem zinvol leven is. Verbonden zijn met de Vader, met God en in Hem met ons mensen. Dat is zijn leven. Dat is zijn dagelijks brood.
 
  • Om over te denken
    Wat voor Jezus zijn dagelijks brood is, is het dat ook voor mij? Waar liggen mijn behoeftes? In hoeverre kan ik daar binnen mijn geloof vervulling van krijgen? Zijn er ook andere routes?

Gebeden
Ik noem uw Naam
Gij zijt mijn God
mijn dagelijks brood
mijn overvloed.

(Van: Cor Rademaker, Amsterdam 1973)
 
Lieve God,
Wij zijn maar gewone mensen,
die luisteren naar verhalen over U.
En wij luisteren naar verhalen over uw Zoon,
die vertelt dat Hij brood voor ons is;
dat Hij de weg is naar een leven
voor altijd bij U.
Help ons die verhalen te begrijpen, God,
en laat ons zien hoe wij de juiste keuzes kunnen maken.

Wij geloven dat U ons altijd helpt.
Help ons dan ook om ons leven te leven
met Jezus als vriend op ons levenspad.
Amen.

(Uit: www.kinderwoorddienst.nl)
 
Wij bidden om het brood des levens
voor alle volgelingen van Jezus Christus,

voor allen die zeggen te geloven in zijn boodschap,
voor hen die vastzitten aan de oude tradities
en geen nieuwe wegen kunnen aanvaarden,
voor hen die onverschillig zijn geworden en aan de zijlijn staan.
Dat zij de kracht krijgen in zijn geest verder te gaan.
Heer, schenk ons uw geest van kracht opdat wij in staat zijn
steeds in beweging te zijn
op de weg die Jezus ons gewezen heeft.
Amen

(Uit: www.theobaldusparochie.nl)
 brood des levens


Meditatie van 13 april 2021

Nikodemus bij christus
Deze keer niet precies de evangelielezing van vandaag (Johannes 3, 1-8), aan het begin iets erbij, aan het eind iets eraf. En de lezing is bovendien in stukjes gehakt, omdat er verschillende thema’s aan de orde komen.
Er was een farizeeër, een van de Joodse leiders, met de naam Nikodemus. Hij kwam in de nacht naar Jezus toe. ‘Rabbi,’ zei hij, ‘wij weten dat u een leraar bent die van God gekomen is, want alleen met Gods hulp kan iemand de wondertekenen doen die u verricht.”
Nikodemus is een belangrijke Jood. Misschien voor zijn eigen veiligheid bezoekt hij Jezus ’s nachts. Hij heeft een groot inzicht; Jezus komt van God.

  • Om over na te denken
    Wij  hebben allemaal onze eigen inzichten als het gaat om Jezus. Hij is een herder. Hij toont ons de weg naar God toe. Hij is ons nabij. Wat is het inzicht waardoor wij Jezus zien als iemand die hulp krijgt van God?

Jezus zei: ”Waarachtig, ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren ,kan het koninkrijk van God zien.” “Hoe kan iemand geboren worden als hij al oud is?” vroeg Nikodemus. “Hij kan toch niet voor de tweede keer de moederschoot ingaan en weer geboren worden?” Jezus antwoordde: Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest. Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk.
Twee keer geboren worden. Een keertje gewoon als alle mensen. Een keertje als gelovige in Jezus. Geboren worden als mens gebeurt met het water waarin wij leven in de baarmoeder. Geboren worden in de Geest is een ander verhaal.

  • Om over na te denken
    Twee keer geboren zijn. Een keer voor ons leven van alledag dat we delen met al onze medemensen. Een soort horizontale geboorte. Een keer uit de Geest, de Geest die over ons komt bij de doop en het vormsel, en elk Pinksterfeest opnieuw. Meer vertikaal? Wat betekent dat voor ons?
 
Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden. De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is.” 
In de Studiebijbel staat: Iemand kan alleen een nieuw mens worden als God het initiatief neemt tot een nieuw geboorte. Dat doet God uit en door de Geest, die net als de wind waait waar heen hij wil. Dan pas kan iemand inzien dat Jezus, de Mensenzoon, uit de hemel is neergedaald en getuigt van wat hij bij God gezien en gehoord heeft.
 
  • Om over na te denken
    Nikodemus snapt het niet. Jezus gaat het hem verder in deze evangelielezing uitleggen (dat zijn de verzen 9-13 van dit evangelie). Jezus kan praten over God omdat Hij bij God vandaan komt, weet waar Hij het over heeft. En ook dat Hij weer teruggaat. Wat betekent dat voor zijn boodschap? Welke waarde heeft die dan meegekregen?

Uit www.gewijderuimte.org heb ik ook een tekst gepakt die mij aanzet tot nadenken en waardoor mijn leven lichter wordt: Nikodemus was een logisch, weldenkend man. Hij was bereid tijd te geven aan Jezus’ woorden en ze te overwegen. Maar nu speelde zijn logisch denken tegen hem. Het idee opnieuw te moeten geboren worden hinderde hem en hij zag echt niet in hoe hij dat kon klaarspelen. Dat was het nu juist: Jezus vroeg hem niet iets te doen. Zoals een baby niet door eigen kracht geboren wordt, zo nodigde Jezus hem, en ons, uit om de zorg los te laten en op een ontspannen manier te beseffen dat God ons draagt. Onze oorsprong ligt in God; het is dezelfde God die ons leven geeft. Wie ingaat op zijn uitnodiging om te leven, komt tot leven.
 
De tijd tussen Pasen en Pinksteren
Met Pasen zei Jezus: ‘Ontvang de Heilige Geest.’ De Geest kwam niet voor het eerst met Pinksteren. In de Psalmen lezen we al van mensen die heel vertrouwelijk met God optrekken. Maar met Pinksteren kwam er extra kracht voor de discipelen om getuigen te zijn en Gods blijde boodschap door te geven. Als je dan heel Handelingen doorleest, dan besef je aan het eind dat het daar niet stopte. (…)In de vroege kerktijd is de Vijftigdagentijd heel belangrijk geweest. Het was een vreugdetijd. De mensen baden staand in plaats van knielend in deze weken. Er mocht niet gevast worden, ook geen inhaalvasten. Het is de tijd van de verschijningen. Jezus ontmoet de discipelen diverse keren vanaf Pasen met als climax de Hemelvaart.
www.zuiderkerk.info
 
  • Om over na te denken
    De vijftig dagen tussen Pasen en Pinksteren zijn een aparte tijd in het kerkelijke jaar. Een tijd om meer vertrouwd te worden met het Goddelijke. Hoe doen wij daar zelf ons best voor?

Gebeden voor deze tijd
 Allerhoogste,
Uw Woord wordt belichaamd in Jezus Christus.
Hij heeft het evangelie handen en voeten gegeven
en ons duidelijk gemaakt hoe wij uw wil vervullen:

door te kiezen voor het leven
en oog te hebben voor elkaar.
Neem daarom alle krampachtigheid van ons weg,
opdat wij zijn leven, sterven en verrijzen aandachtig bestuderen
en als vrije mensen kunnen leven in zijn Geest.

Amen.
 
Schenk ons uw Geest, verborgen
God, zodat wij de grootheid van uw liefde
en uw wonderlijke nabijheid erkennen.

Laat ons dit mysterie overwegen en vieren
opdat we steeds meer toegewijd worden aan U
en zelf uw grote daden zullen verrichten voor onze naasten. Amen.

 
Schepper en Bestuurder van alles wat er is,
Wij danken U voor al het goede
dat U in uw wijsheid tot stand hebt gebracht.

In uw liefde blijft U voortdurend bezig met het werk van uw handen.
Blijf ons inspireren,
Zo bidden wij U,
Opdat wij in uw Geest de aarde beheren,
U dienen en voor elkaar zo goed zijn als U.

Amen
 
(Alle gebeden komen uit:
Groeien in geloven, bijbel en gebed voor iedere dag.
Auteur: Mark-Robin Hoogland)
 jezus christus de icoon leraar

 

Meditatie van 06 april 2021

Maria Magdalena Albanipsalter
Ontmoeting en afscheid nemen.

Maria stond nog bij het graf en huilde. Huilend boog ze zich naar het graf, en daar zag ze twee engelen in witte kleren zitten, een bij het hoofdeind en een bij  het voeteneinde van de plek waar het lichaam van Jezus had gelegen. ‘Waarom huil  je?’ vroegen ze haar. Ze zei: ‘Ze hebben mijn Heer weggehaald en ik weet niet waar ze Hem hebben neergelegd.’  Na deze woorden keek ze om en zag ze Jezus staan, maar ze wist niet dat het Jezus was. ‘Waarom huil je?’ vroeg Jezus. ‘Wie zoek je?’  Maria dacht dat het de tuinman was en zei: ‘Als u hem hebt weggehaald, vertel me dan waar u hem hebt neergelegd, dan kan ik hem meenemen.’  Jezus zei tegen haar: ‘Maria!’ Ze draaide zich om en zei: ‘Rabboeni’ (meester). ‘Houdt me niet vast,’ zei Jezus, ‘Ik ben nog niet opgestegen naar mijn Vader. Ga naar mijn broeders en zusters en zeg tegen hen dat ik opstijg naar mijn Vader, die ook jullie Vader is, naar mijn God, die ook jullie God is.’ Maria uit Magdala ging naar de leerlingen en zei tegen hen: ‘Ik heb de Heer gezien!’ En ze verteld alles wat Hij tegen haar gezegd had. (Johannes 20,11-18)

Wat hadden we graag meer over die Maria Magdalena willen weten. Is zijn echt de Maria die bekend stond als zondares. De Maria over wie Jezus heeft gezegd dat vanwege haar liefde ‘haar vele zonden zijn vergeven’?  Is zij misschien ook nog de zuster van Marta? 
Wat in ieder geval wel duidelijk is: ‘Zij houdt intens van Jezus en zij is diepe rouw om een persoonlijk verlies.  In het evangelie van Johannes - ook wel de geliefde leerling genoemd -  gaat zij voor het aanbreken van de dag op haar eentje naar het graf. Maar, wat vindt ze daar?  De steen is weggerold, engelen die haar vertellen: ‘Hij is verrezen. Hij is niet hier.’  Zij is verbluft en berijpt er eigenlijk niets van.  Hals over kop rent zij naar de leerlingen. Bij het horen van het nieuws gaan Petrus en Johannes naar het graf.  Zij zien nu met eigen ogen wat Maria hen verteld heeft.  Van Johannes zegt de Schrift: ‘Hij zag het en kwam tot geloof’.
Johannes en Petrus verdwijnen uit beeld, Maria echter blijf rouwend in de buurt van het graf.  Voor haar is er slechts een mogelijkheid: ‘ze hebben Hem weggehaald!’ En dan hoort ze die man; ‘Waarom huil je?  Wie zoek je?’’ ‘Bent u het misschien die Hem heeft weggehaald?’  “Maria!”

Nu wordt voor haar duidelijk ‘inderdaad mijn geliefde meester is verrezen’.  Laten we deze passage in ons laten inwerken.  De intimiteit tussen Jezus en Maria. Is echte intimiteit ook niet openbaring. In diepgevoelde intimiteit geven ook wij ons innerlijk bloot, openbaren wij onszelf aan elkaar. Ieder van ons heeft zulke ervaringen, ervaringen die ons bijblijven.  Onze menselijke ervaringen kunnen ons helpen iets van Maria Magdalena te begrijpen.
Ook ik word bemint door Jezus, Hij roept ook mij bij mijn naam!
(Sabine Nijland plaatst deze gehele passage in het teken van ‘Afscheid Nemen’ )

Op de eerste dag van de week
kwam Maria Magdalena,
vroeg in de morgen
-het was nog donker-
bij het graf
en zag dat
de steen van het graf was weggerold.

Maar dat afscheid nemen,
ook noodgedwongen,
betekent een nieuw
begin scheppen.
Een nieuw begin,
waar ik soms
helemaal niet zo
op zit te wachten,
waar ik niet aan wil
omdat het voelt als verlies.
En toch is het precies
deze tegenstrijdige ervaring,
die eigen is
aan de weg die ik ga.
Maria Magdalena
gaat ons voor op die weg,
op Paasmorgen,
wanneer ze,
terwijl het nog donker is,
naar het graf gaat.
Starend in de duisternis
van het lege graf,
wijkt het donker
en blijkt de leegte
ruimte te worden
van ontmoeting:
herkenning,
zien en gezien worden,
liefde en leven.

Het is in de leegte,
in het afgescheiden zijn
van de mens die haar zo lief is,
dat ze,
uiteindelijk,
haar naam hoort klinken
en zich geroepen weet
om op te staan
in het licht van God,
het licht van Zijn Liefde.

(In: Woorden en Verhalen die ons Raken
Annemiek Wijnker en Kees Maas SVD, p.157)

 Steen weggerold
Ontmoeting en Afscheid
God van liefde en barmhartigheid,
wij danken U voor de vele jaren dat we Bep Huitema in ons midden mochten hebben.
De liefde voor uw woord
heeft vele van ons mogen inspireren.
Wij missen haar, maar we weten dat in uw liefde haar leven tot voltooiing is gekomen.
Geef troost en zegen aan Hans en hun kinderen. 


Meditatie van 30 maart 2021

Naar aanleiding van de veertigdagentijd geef ik jullie een paar teksten mee die mij in de laatste dagen getroffen hebben. Teksten uit verschillende bronnen, maar met dezelfde insteek.
Appel schil klokhuis

Tekst 1
Als we nu ons leven eens vergelijken met een appel: een appel met schil, vlees en klokhuis. Dan zijn we de meeste tijd bezig aan de schil, de buitenkant.
Af en toe boren we wat dieper, en dan zitten we bij het vlees: de grote waarden die ons werk en leven kracht en smaak geven.
Maar het klokhuis wordt meestal weggegooid. Men weet daar geen weg mee. Nochtans is het precies vanuit dat klokhuis dat een appel zijn levenskracht put.
Voor ons leven is het net dezelfde vraag: wat is ons klokhuis? Wat is de kern, de ziel van ons leven? Vanwaar halen wij onze diepste kracht en inspiratie?
(Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven)
 
Tekst 2
Het kan zo verleidelijk zijn om naar de toekomst te kijken: als corona eenmaal voorbij is, als ik me weer wat beter voel, als het straks Pasen is. Maar juist in deze tijd is het goed als we ons realiseren dat de weg naar binnen de eerste prioriteit heeft. Als we de diepte in onszelf vinden, staat of valt alles niet meer met de toekomst die we nu zo graag willen.
Er is wel eens gezegd: “Het kan pas kerstmis worden als het kind in jou geboren wordt.” Het gaat immers om onze eigen innerlijke houding. En kunnen we eigenlijk niet ook zeggen: “Het kan pas Pasen worden als in onszelf de opstanding heeft plaatsgevonden?” Maar hoe kunnen we dit realiseren? En is dat wel een soort ‘doen’ van onze kant? De stip aan de horizon kunnen we ook verticaal denken: diep in ons bevindt zich een bron, een oase: het is de plek waar God altijd-al, en nooit-niet in ons woont. Daar hoeven we niets aan te doen. Dat is ons geschonken. Wat we wel kunnen doen: de dingen die tussen ons en de bron in staan ‘in het licht houden’, transparant maken.
(Vincent Duindam, De weg komt naar je toe, 17 maart, www.debezieling.nl)

  • Om over na te denken
    In de veertigdagentijd houden we grote opruiming. Alles wat ons af kan houden van de Eeuwige houden we  tegen het licht, willen we doorzien. We hebben er al een paar weken opzitten. Wat hebben we ontdekt? Wat verhindert ons om contact te maken met de Ene? En wat doen we met onze bevindingen?

Mijn God,  mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?
Psalm 22 opent met aangrijpende woorden van godverlatenheid, woorden die als lijdenswoorden van Jezus Christus tot de bekendste van de schrift behoren. Schokkende woorden die de gelovige kunnen verbijsteren. Hoe kan Jezus deze woorden tot God hebben uitgeschreeuwd op de laatste ogenblikken van zijn leven?
Maar diezelfde woorden kunnen herkenning oproepen: ook Jezus heeft diepmenselijke gevoelens gekend van volstrekte verlatenheid. Zijn gemartelde en gepijnigde lichaam, uitgestrekt op het hout van het kruis, was broos en kwetsbaar zoals ieder mens broos en kwetsbaar is.
Veel minder bekend zijn de slotwoorden van de psalm: “Zij zullen Zijn gerechtigheid verkondigen aan het volk dat nog geboren zal worden. Omdat Hij het gedaan heeft.”
Vertrouwen in de toekomst en vreugde om Gods goedheid! Zo is deze psalm gespannen tussen ultieme verlatenheid en existentiële geborgenheid.
(existentieel = op het bestaan betrekking hebbend, dus alles wat te maken heeft met het leven, het bestaan)

Uit: Marcel Poorthuis, inleiding op het boek: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten

  • Om over na te denken
    Ook wij kennen momenten van verlatenheid, momenten van niet meer weten ‘hoe-nu-verder’. En ook momenten dat we ons gedragen weten. Kunnen wij enkele van die momenten naar boven halen? Nadenken over hoe het verder is gegaan, wie of wat ons daarbij tot hulp en steun is geweest?
  • En nu een opdracht
    (Deze opdracht komt (ongeveer zo) uit een boekje van de Nederlandse Bijbelstichting: Ik, 40 dagen / 40 vragen, op weg naar Pasen.)
    Maak een tekening van een stam met een aantal takken eraan. De stam is een beeld voor Jezus, voor God. De takken zijn een beeld voor jou. Schrijf in elke tak iets: een gewoonte, een taak, een mening, iets dat belangrijk is voor wie je bent. En overweeg dan als je dit gedaan hebt bij elke tak of die de band met Jezus/ de Eeuwige sterker maakt of minder sterk.
    En daarna kun je je afvragen wat je hiermee kunt. Is het een aanleiding om iets te veranderen? In je leven van nu? Voor je beeld van de toekomst?
 
Gebed om mijn weg te gaan
Maak mijn handen sterk,
geef kracht aan mijn knikkende knieën,
geef mij moed en vertrouwen

dat ik de weg ten einde zal gaan.
 
Mogen er ogenblikken zijn
van vreugde en dankbaarheid
om alles wat ik op mijn weg tegenkom.
 
Dat de angst mij niet zal verlammen
en dat mijn hart mag open blijven
voor de verwachting
dat het morgen ook goed zal zijn.
 
(Uit: Gerard Zuidberg en Marie-José Janssen, Ik ben)

 
Zegenbede
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
bij alles wat ons te doen staat,

alles wat we beleven mogen,
alles wat ons overkomt.
 
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
in het leven dat we samen delen,
zo kwetsbaar als het is.
 
Mogen wij vandaag
voor elkaar een zegen zijn,
in ons verschillen en ons gelijken.
 
Dan zal God ons zegenen in zijn naam:
Vader, Zoon en Heilige Geest. Amen
 
(Auteur onbekend)

Zegen zijn
Zegenwens van Friedesheim
Ga van hier weg.
Open je ogen, oren en hart,
voor alles wat je oog ziet en je oor hoort.
Voor allen die op je pad komen.
Laat het een inspirerende ontmoeting worden.
 


© 3eenheidparochie 2012 - 2021          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top