R.K. Geloofsgemeenschap Geboorte Johannes de Doper - Montfoort-Linschoten

Pasen 2020 2Hoe feestelijk Pasen ook is we horen niet alleen maar klaroengeschal. We horen we ook andere klanken. Klanken van onzekerheid, zoeken, tasten. En dat niet alleen vanwege de onzekere tijden waarin we nu leven. Waar met kerstmis de hemel openbreekt in engelengezang, klinkt de boodschap van Pasen veel bescheidener. Paasgeloof groeit door het graf heen, zoals de lente door kilte en regen heen groeit.

Gebed

God, 
wij danken U op deze Paasmorgen
want U bent God van leven en van levenden.
U hebt immers de ban van de dood gebroken.
Gezegend zijt Gij om Hem
die ons nieuwe hoop op leven en toekomst geeft,
gezegend zijt Gij om deze dag
waarop uw schepping aarzelend gaat herademen
en mensen mogen weten dat uw liefde voor ons
sterker is dan alle dood
en duren zal tot in uw eeuwigheid. Amen.

Paasevangelie Johannes 20, 1-10Pasen 2020 1
Op de eerste dag van de week ging Maria van Magdala, in alle vroegte, terwijl het nog donker was, naar het graf en zag dat de steen voor de opening van het graf was weggehaald. IJlings liep ze naar Simon Petrus en de andere leerling, die van wie Jezus hield. ‘Ze hebben de Heer uit het graf gehaald’, zei ze. ‘Wisten we maar waar ze Hem hebben neergelegd!’ Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf. IJlings liepen de twee er samen naartoe, maar de andere leerling liep harder dan Petrus en kwam het eerst bij het graf aan. Hij wierp er een blik in en zag dat de linnen doeken er nog lagen. Maar hij ging niet naar binnen.

Toen kwam ook Simon Petrus, na hem, bij het graf aan en ging meteen naar binnen. Hij zag hoe de doeken er nog lagen, maar ook hoe de doek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de andere doeken lag: hij was opgerold en lag helemaal apart. Toen pas ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen. Hij zag en kwam tot geloof. Ze wisten toen nog niet wat de Schrift zei: dat Hij uit de doden móést opstaan.

Overweging
Als je de openingszinnen van het Johannesevangelie in de oorspronkelijke taal - het Grieks - leest, merk je dat de vertaling die wij gewoonlijk lezen hebben niet helemaal precies is. Deze zinnen staan in de verkeerde tijd: verleden tijd. De evangelist gebruikt de tegenwoordige tijd: "Op de eerste dag na de sabbat komt Maria Magdalena vroeg, als het nog donker is, aan bij het graf en ontwaart dat de steen uit het graf gehaald is. Ze rent dan weg..."

Wat maakt dat nou uit, zult u denken. Gedraag je op eerste paasdag nou niet als een miskende schoolmeester die nog even het rode potlood hanteert. Toch geeft zo'n verandering wel degelijk een verschil. Door het paasevangelie in de tegenwoordige tijd te plaatsen, probeert de evangelist ons in het verhaal te trekken. Hij daagt ons al ware uit: zou jij dat niet kunnen zijn die daar in alle vroegte, als het nog donker is, naar het graf gaat...?

Na een slapeloze nacht, nog niet beseffend wat haar in de afgelopen dagen overkomen is, gaat Maria naar het graf. Het is nog donker. Ze tast bij wijze van spreken in het duister. Haar leven is van het licht beroofd. En alles wat zij vindt is een lege plek.

Dagelijks trekken mensen met Maria mee. Zoekend naar hun geliefde medemens. Ja, vaak is er wel een graf of een urn. Meestal is er een foto, met een bloem of een lichtje. Maar altijd is er die lege plek. En juist in deze tijd geldt dat des te meer. Veel mensen hebben niet of nauwelijks goed afscheid kunnen nemen van hun geliefden. Het gemis van een dierbare is nog schrijnender. Ja, er wordt wel gesproken over opstanding en dat het leven sterker is dan de dood... maar wat moet je er mee. Het is niet van: nou dat hebben we dan gehad en nu gaan we weer over tot de orde van de dag. Maria van Magdala kon zich er in elk geval weinig bij voorstellen. De mens die ik liefhad, van wie de stem mij nog in de oren klinkt en van wie de ogen mij in mijn hart nog aankijken... Is het dan over en uit? En dan is ook het graf nog leeg...

Ze rent terug naar de vrienden van Jezus: ze hebben het lichaam van Jezus weggehaald. Zelfs een rouwplek is mij niet gegund! Ze kan zich niet voorstellen, dat het anders is. Een lege plek is alles wat zij vindt!

Pasen 2020 3Zo begint de Paasmorgen bij Johannes. Geen bazuingeschal! Geen klaterende alleluja's! Maar schemerduister, wanhoop, vraagtekens, verwarring.

Petrus en Johannes komen. Petrus ziet de attributen van de dood: de zwachtels en de zweetdoek, opgerold apart. Verder komt hij niet. Dan gaat Johannes het graf in. 'Hij zag en geloofde'. Het begint te dagen. Het lijkt wel of hij in het graf opnieuw die liefdevolle verbondenheid met Jezus begint te voelen. Door mensen gebonden in de zwachtels van de dood, is hij door de kracht van de goddelijke liefde ontbonden.

Een leeg graf toont niet de verrijzenis, toont niet het leven, een leeg graf betekent eigenlijk niets. Johannes ‘ziet’, begint te vermoeden dat Jezus niet vastgehouden kan worden, niet ingezwachteld kan worden, wat mensen ook doen of zeggen, wat voor systemen of gebouwen ze ook oprichten. God ontsnapt telkens aan onze greep. De levende God is groter dan we denken, de levende God is anders dan we verwachten, de levende God is verrassender dan we vermoeden.

Het evangelie eindigt met de zin: “Ze wisten toen nog niet wat de Schrift zei: dat Hij uit de doden móést opstaan.”. Zij, Petrus én Johannes wisten nog niet wat de Schrift. Ook het ‘inzicht’ van Johannes is niet het einde, maar het begin van een proces, een leerproces

Paasgeloof is ten diepste traag geloof, langzaam geloof dat slechts moeizaam door de ervaringen van teleurstelling, verdriet, pijn en dood heen opgedolven wordt. Paasgeloof heeft iets van ploeteren en volhouden na een rampzalige gebeurtenis, dwars door alle gemis en teleurstelling heen. Het heeft iets weg van het geploeter en het uithoudingsvermogen van de hulpverleners die in de puinhopen van een aardbeving blijven zoeken naar sporen van leven.

Het heeft iets van het inspanningen van artsen en verpleegkundigen op de IC’s. Geloven dat het kan. Hoop tegen alle wanhoop in. Blijven zoeken naar de sporen van leven, ondanks alle teleurstellingen die je keer op keer ook op doet. Blijven leren in de teksten van de Schrift die wij gekregen hebben ‘en in de ‘teksten’ die ons het leven aanreikt, elke dag opnieuw.

Pasen is geen luidruchtige boodschap. Niet meteen alleluja, maar zachtjes aan komt het geloof in Christus als de levende, als wij blijven zoeken en tasten naar de kern van ons leven. Dwars tegen alles in. Eigenwijs als wij zijn.

© 3eenheidparochie 2012 - 2020          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top