R.K. Geloofsgemeenschap Geboorte Johannes de Doper - Montfoort-Linschoten

FransLieshout03
Na vier maanden onverwacht verblijf (vanwege ziekteverlof) in Montfoort kwam pater Frans Lieshout ofm in april 2016 weer 'thuis in Wamena' (in Papua). Hij werd daar “weer feestelijk welkom geheten”. Moderne middelen ook vanuit Papua (internet en WhatsApp) bieden ons de mogelijkheid een intensiever contact met Frans te onderhouden. Zijn gezondheid is sinds die tijd een belangrijke bron van zorg. Het gaat nog steeds goed met hem. Met enige regelmaat stuurt Frans een bericht over het wel en wee in Papoea. Het meest recente bericht staat bovenaan. Wij vullen dit steeds aan. zodat het meest revente bericht bovenaan staan en belangstellenden ook het totaal kunnen nalezen.

Bericht mei 2019

De afgelopen periode is er frequent (Whatsapp)contact geweest met pater Frans Lieshout. Eerder dit jaar had Frans aangegeven als de gezondheid het toelaat vanuit Papua weer op vakantie te willen komen naar Montfoort. Er was afgelopen tijd sprake van onzekerheid en het cancelen van de reis omdat zijn ziekte toch wat opspeelt. Omdat de conditie op dit moment nog goed is en na verder overleg met medici is alsnog het besluit genomen om (samen met een medebroeder) te komen. Daar zijn we zeer verheugd over en de streefdatum is 6 juni aankomst in Nederland. Het wordt extra bijzonder temeer ook Pater Koos van Winden ons heeft laten weten vanuit Brazilië op woensdag 29 mei zal aankomen. Als alles goed gaat zullen beiden op zondag 16 juni bij ons aanwezig zijn en samen voorgaan bij de zondagviering. Via onze nieuwsbrief en deze website houden wij u op de hoogte. Als het gaat lukken een bijzondere en min of meer unieke viering van twee bewogen mensen met een missie. Wij zien uit naar hun beider komst!

Bericht kerstmis 2018Frans Lieshout

Beste parochianen en op de eerste plaats u allen van de Montfoortse geloofsgemeenschap. Ik blijf op de hoogte van jullie activiteiten op allerlei gebied via ‘BIJ-Johannes’, ondanks de slechte internetverbinding hier in het bergland van Papua. Het is geweldig zoals jullie een levende geloofsgemeenschap blijven te midden van alle veranderingen en invloeden om jullie heen. Proficiat. Ik kom jullie allemaal een heel mooie Kerstviering toe zowel in de kerk als bij ieder thuis. Moge echte vrede die het kerstkind wil brengen jullie vervullen van vreugde en hoopvolle verwachting van wat nog komen gaat.

Ik vier Kerstmis hier thuis in Papua in goede gezondheid. In de kerstnacht ga ik niet zelf meer voor maar concelebreer samen met de pastoor hier ter plaatse. De situatie in Papua is momenteel niet best. De Papua's blijven strijden voor onafhankelijkheid, zij voelen zich niet thuis in Indonesië. Er zijn groepjes gewapende strijders en een paar weken geleden is er iets gebeurd waarvan de buitenwereld nog niet het fijne van weten. Een groep gewapende strijders hebben maar liefst 18 Indonesische wegwerkers vermoord. Waarom? Wat was de aanleiding? Dat zijn we niet gewend van Papua's. Maar nu is het Indonesische leger bezig met vergeldingsacties, bombarderen van kampongs in het oerwoud, waarbij veel onschuldige mensen slachtoffer worden. Veel mensen, vooral vrouwen en kinderen zijn het oerwoud in gevlucht, proberen te overleven in kou, regen, zonder voldoende voedsel enz. Moge het tij keren en Kerstmis ook bij die mensen vrede brengt. Ik wens u allen alle goeds toe en na de Kerstdagen een gelukkig Nieuwjaar.

Hartelijke groeten. Frans Lieshout.

Bericht 27 april 2018Franslieshout mei 2018

Beste verzorgers van BIJ-Johannes, hier ben ik weer. Het internet werkt weer, zij het slechts een beetje. Ze hebben de kabel (die recent bij een aardbeving was verbroken) provisorisch gerepareerd. Intussen ben ik weer thuis in de Baliemvallei na een bezoek aan Jayapura waar ik afgelopen week de priesterwijding van 8 medebroeders heb bijgewoond. Het was geweldig mooi.

De 8 jonge priesters ontvingen meteen ook hun zending. Er gaat er een gaat studeren in Rome, (communicatie sociaal pastoraal) en een ander gaat ook studeren maar in Jerusalem (schriftuur). Een wordt er missionaris in Papua-New-Guinea. Weer een ander gaat werken in het parochiepastoraat en een van hen in het onderwijspastoraat. Een heeft een zending om te gaan werken op het Franciscaans secretariaat voor gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping. Een wordt leider van ons retraite en vormingsinstituut en tenslotte wordt er een wordt magister (leraar) van onze postulanten.

Zo kunnen jullie zien waar de accenten liggen bij onze nog jonge broederschap. Verder heb ik geen nieuws te melden. Met mijzelf gaat het nog goed. Hartelijke groeten. Via WhatsApp stuur ik een laatste foto van mij.

NB Intussen stuurde Frans 2 mei 2018 een sms bericht dat het internet maar voor even in de lucht was en helaas weer totaal is verbroken.


Bericht 17 november 2017


Beste mensen van de katholieke geloofsgemeenschap in Montfoort-Linschoten

Allereerst een warme groet van een door u geadopteerde missionaris in het binnenland van Papua. Papua heette vroeger Nederlands Nieuw Guinea maar is sinds 1963 de meest oostelijke provincie van Indonesië. Dat is toen zonder inspraak van de Papoea’s zelf zo bekokstoofd. Nederland had het plan om Nieuw Guinea een zelfstandige natie te maken maar moest dat plan opgeven onder druk van Amerika ter wille van hun economische belangen. Vanaf het begin en in toenemende mate willen de meeste Papoea’s los van Indonesië, ze zijn een ander volk met een andere cultuur en overwegend christelijk maar worden meer en meer onder de voet gelopen door de Indonesiërs die overwegend Islamitisch zijn en door wie de Papoea’s zich voelen overheerst en op veel gebied gediscrimineerd.

Papoea’s vragen om een dialoog met Indonesië maar dat wordt tot nu geweigerd en hun vrijheidsstreven wordt met harde hand aangepakt met het gevolg dat de mensenrechten hier bijna dagelijks worden geschonden. (Het lijkt een beetje op de situatie van Catalonië). Dit is de politieke situatie waarin wij als kerk een moeilijke positie hebben. Opkomen voor de rechten van de Papoea’s wordt gauw gezien als steun voor hun streven naar onafhankelijkheid en moet dus met omzichtigheid worden gehanteerd. Kerken hebben nog een positieve invloed, maar het duurt niet lang meer dat de binnengekomen Islamieten in de meerderheid zijn.

Tot nu toe is onze clerus overwegend afkomstig uit buiten Papoea, maar langzamerhand komen er meer en meer Papoea-priesters bij. Volgend jaar worden er in dit bisdom maar liefst 11 nieuwe priesters gewijd, waarvan 5 Papoea. 9 van hen zijn Franciscaan en 2 Wereldheer. Er is goede kans dat de opvolger van de huidige bisschop volgend jaar een Papoea zal zijn. Dat kon dan wel eens een ander gezicht geven aan de Kerk.

In de afgelopen jaren is er veel aandacht en energie gestoken in de vorming van basisgemeenschappen en dat is een goede zaak. Zij vomen de kracht van de Kerk. Maar de Indonesische clerus lijkt me nogal erg naar binnen gericht, op liturgie en sacramenten. Te veel priesters werkt dat ook in de hand. Het wordt nu echter tijd om wat meer naar buiten eigen kring te kijken, want daar is nog veel te doen. De kerk moet zich steeds weer hervormen en kijken naar de tekenen van deze tijd. Mij dunkt dat jullie daar ook mee bezig zijn.

Ik volg jullie publicaties daar over met grote interesse en waardering en wens jullie daar veel succes mee. Als gepensioneerd missionaris bekijk ik de ontwikkelingen wat meer van buitenaf. Hoewel ik nog wel een helpende hand bied bij vieringen in kleine kring word ik meer en meer een gewone parochiaan en dat is ook wel eens goed. Ik voel me nog gezond hoewel ik weet dat er een tijdbom in me zit waarvan niemand weet wanneer die gaat ontploffen. Het leven hier is me nog erg lief, maar je weet maar nooit. Heel veel groeten en dank voor al jullie steun.

Frans Lieshout, OFM in Papua.

Bericht rond Pasen 2017

Met het oog op het aankomende Paasfeest stuurde pater Frans Lieshout enkele foto's van de viering van palmzondag in Wamena. 

Bij de foto's het verzoek om de hele 'goegemeente' van Montfoort-linschoten het allerbeste te wensen voor Pasen.
Navraag over zijn gezondheid geeft ook nog steeds een positief beeld. 'Het gaat nog steeds goed hoor. Elke dag is een wonder'

Hierbij de drie foto's zie wij ontvingen...


Frans2017 1Frans2017 2Frans2017 3






















Kerst 2016 


Allerbeste Bij-Johannes, ik wens de geloofsgemeenschap van Montfoort-Linschoten een zalig kerstfeest toe, met mooie vieringen in de kerk en gezellige dagen in huiselijke kring. Groeten uit Papua, Frans Lieshout

N.B. Op navraag van ons laat Frans laat tevens weten dankzij zoveel steun 'van Boven en beneden' nog steeds in prima conditie te zijn. Via onze nieuwsbrief hebben wij Frans teruggegroet en hem ook een zalig kersstfeest toegewenst. Zo blijven wij met hem verbonden!

Op 24 december ontving ik om 14.07 uur van Frans via Whatsapp een bericht en enkele foto's.
Hij kwam uit de nachtmis in Wanema en assisteerde aldaar bij de viering de bisschop.

kerst2016 3kerst2016 4kerst2016 1kerst2016 2















4 oktober 2016 - Een portret van Frans op de TV

Op de feestdag van de H. Franciscus (4 oktober) werd op TV in het KRO programma Katholiek Nederland (uitzending iedere dinsdag 16.20 uur NPO 2) een mooie reportage uitgezonden over het leven en werk van ‘onze’ pater Frans Lieshout.

In deze reportage wordt een mooi beeld geschetst van de manier van werken, met veel respect voor de lokale cultuur, maar wel gericht op de ontwikkeling en verbetering van de kwetsbare positie. In de uitzending komt ook de kwetsbaarheid van het leven aan bod. Frans is na een korte behandeling in Nederland vanwege prostaatkanker weer teruggegaan. Die beslissing maar ook zijn eigen kwetsbaarheid komt aan bod. Naast veel beeldmateriaal uit Papua is er ook gefilmd in Montfoort bij familie en in de kerk en zijn vertrek op Schiphol.

FransmetjongeFransiscanenaug 2016Jayapura
De uitzending werd eerder aangekondigd met de titel ‘De laatste Franciscaan’. In een reactie liet Frans al doorschemeren daar niet zo blij mee te zijn. Want zo liet hij in een WhatsApp bericht met foto weten: Ik ben niet de laatste ... we hebben de laatste jaren juist hier maar ook in Nederland weer aanwas. Hier op Papua hebben wij doorlopend nieuwe kandidaten en Frans geeft zelf elke week les aan de jonge Franciscanen. De titel van het programma bij uitzending werd uiteindelijk ‘De eerste roeping’ wat veel meer recht doet aan de inhoud. Frans stuurde ook gelijk een foto genomen in augustus 2016 in Jayapura waarop Frans is te zien met een aantal jonge Franciscanen.

Heeft u de uitzending gemist klik hier om deze alsnog te bekijken

Terug naar startpagina



Bericht 28 september 2016  -  Teken van leven

Vrijdagavond, de trouwe webmasters van geloofsgemeenschap Montfoort hebben hun weekeditie af en met een druk op een knopje het heelal in gestuurd. In nog geen seconde is "BIJ-Johannes" bij mij, "BIJ Frans Lieshout" in de Baliemvallei, in Papua, waar je alleen maar met een vliegtuig kunt komen, maar Johannes staat voor niets. Zo ver weg en toch zo dichtbij, wonderlijk. Waar je vroeger weken of zelfs maanden moest wachten op een antwoord is nu bijna iedereen online. Wonderlijk.

En als ik op 'kerkdienstgemist' druk op zondagavond zit ik ineens in de kerk samen met jullie. De sterkte van internet hier gunt me niet om die dienst helemaal te volgen, het gaat nog met horten en stoten. Maar als ik voor dat de dienst begint om me heen wil kijken net als jullie doen, een handje hier, een knikje daar of de vraag 'hoe gaat het met jou', dan kan dat niet. Alleen de voorgangers en het koor zijn te zien. Maar wie weet komt dat ook nog een keer. En als jullie me nu zouden vragen: 'hoe maak je het' dan kan ik antwoorden: 'goed, ik maak het nog steeds goed, net zo wonderlijk als het internet'. Ik wens jullie ook allemaal het allerbeste toe.

Warme groeten uit Papua
Frans Lieshout ofm 

Twee foto's poseren na de zondagviering op 25 september 2016 in een basisgemeenschap.  
Foto rechts: een oude opname met de Montfoortse missionarissen pater Frans Lieshout, bisschop Herman Munninghoff en pater Theo Vergeer 

foto18Foto20Foto19

Verslag van het bezoek (verslag 11 juli 2016) 
Foto12

Op uitnodiging ben ik op bezoek geweest in Bidogai waar ik lange tijd geleden pastoor ben geweest. Op 26 juni werd daar een nieuwe parochiekerk ingezegend. Bidogai ligt in een vallei die wordt bewoond door zo'n 18.000 mensen, die nogal eens op oorlogspad gingen. Zij zijn hoofdzakelijk van de Moni-stam. Het was vroeger nog een gebied zonder bestuur. Samen met de bevolking hebben we destijds een vliegveldje aangelegd op 2000 meter hoogte boven op een berg.

Vanuit de Baliemvallei waar ik nu woon ben ik eerst met grote Boeing via Jayapura naar Timika gevlogen. Van daaruit vlogen we met een van onze missievliegtuigjes met o.a. Bisschop John Saklil over en tussen de hoogste bergtoppen van het Carstenzgebergte naar Bidogai. Wat een verrassing, het vliegveld was verlengd en geasfalteerd, duizenden feestelijk versierde mensen wachtten ons op en kroonden bisschop en mij met een hoofdtooi van paradijsvogelveren. Geweldig.

Foto11Ook bestuur, politie en militairen waren aanwezig. Wat een verandering na ongeveer veertig jaar. Er loopt nu een zandweg door de vallei en er zijn al een paar auto' en motoren, hoewel er nog geen verbinding is naar buiten tenzij met vliegtuigjes of helikopters. De schooltjes die we vroeger begonnen zijn hebben intussen al heel wat kader afgeleverd, o.a. 50 onderwijzers, 2 zusters, 1 Franciscaan en momenteel 7 seminaristen en vele ambtenaren.

De huidige pastoor in Bidogai is een zeer ijverige en beminnelijke in Papua geboren Molukker, hij is echt geliefd bij de mensen. De inzegening van de nieuwe parochiekerk was een volksgebeuren met veel eigen liederen en dansen. Parochie Bidogai werd tevens officieel gesplitst in nu twee parochies met elk ongeveer 7000 katholieken in wording.

Maar na de inzegening werd voor het kerkgebouw door de bisschop samen met de hoogste bestuurder een borstbeeld onthuld van een vroegere missionaris, pater franciscaan Misael Kammerer, die eigenlijk nooit in Bidogai heeft gewerkt. Het waarom daarvan is een interessant verhaal.

Toen de dichtbevolkte, vruchtbare en grote Baliemvallei nog niet was geopend door mensen van buiten, gaf de bisschop aan pater Misael de opdracht om vanuit de Wisselmeren te voet naar de Baliem te gaan en daar een nieuw missiegebied te openen, een voettocht van een maand over onbekend en zwaar bergland. Hij was uitgerust met voedsel en vooral contactartikelen zoals schelpjes, kralen, zout, spiegeltjes, messen enz.

Daarbij werd hij geholpen door een stel dragers uit het Wisselmerengebied. Maar halverwege de Baliem werden ze bedreigd door een groep wilde mensen. De dragers sloegen op de vlucht, terug naar huis en gooiden onderweg alle meegebrachte spullen in de oerwoud. Pater Misael bleef alleen achter. De dragers vertelden thuis dat de pater was gedood en verbrand, omdat ze bang waren te worden gestraft omdat ze de pater alleen hadden achtergelaten.Foto16

Na aanvankelijk ongeloof werd Misael toch dood verklaard en overal, tot in Nederland toe werd een requiem gehouden voor hem. Maar Misael was ongedeerd, echter hij kon niet op zijn eentje teruggaan naar huis. Gedurende ongeveer 2 maanden leefde hij in een kampong samen met de bevolking, hij hielp in de tuin, at hun voedsel en werd met hen bevriend.

Maar hij had niets, alleen de kleren aan zijn lijf, en in die twee maanden was daar niet veel meer van over. Eindelijk kwamen er een paar Papoea's langs die naar de Wissemeren gingen. De pater mocht meelopen, maar door een onderweg opgelopen wond aan zijn voet kwam hij steeds verder achterop en tenslotte bleef hij moederziel alleen achter ergens op grote hoogte in de kou en zonder eten.

Dagenlang liep hij alleen naar het westen, verdwaalde en verzwakte met de dag. Uiteindelijk kwam hij uit op het einde van de Bidogaivallei. Hij werd gevonden door een paar jongelui, die bereid waren om hem naar zijn thuispost te brengen. Eenmaal levend in de bewoonde wereld werd hij natuurlijk een beroemdheid, maar zijn tocht was menselijk gezien totaal mislukt.

Maar door die contacten is later de missie in Bidogai begonnen. Toen ik pastoor was in Bidogai was een van de drie jongelui intussen stamhoofd geworden. Hij vertelde altijd in geuren en kleuren hoe hij pater Misael had gevonden, praktisch zonder kleren aan zijn lijf en vermagerd tot op het bot.

Hij vertelde het verhaal zoals ze dat in het Oude Testament deden als volgt: "Op een dag maakte de mens, de bisschop een plan namelijk hij stuurde pater Misael op pad om het Evangelie in de Baliemvallei te brengen bij de Danistam. Die ging gepakt en gezakt op weg, maar halverwege zei God: 'stop, laat alle spullen achter en ga in je blootje naar Bidogai, want aan de Danistam moet eerder het Evangelie worden gebracht dan aan de Dani's'".

Een mooi verhaal en een borstbeeld voor een mislukte missionaris. Maar God heeft die mislukking tot een groot succes gemaakt.

Groeten van Frans Lieshout, OFM

Foto13Foto14
















foto15foto17
















Eerste week mei 2016

foto10
Wij, Nederlandse missionarissen, hebben vroeger weinig gedaan aan devotiebevordering, dat was vooral omdat we pas begonnen met de verkondiging en dus vooral Jezus Messias verkondigden. Nu ons werk wordt voortgezet door Indonesische pastores brengen zij ook hun invloed binnen de jonge kerk.


Vooral Florinese pastoors propageren de devotie tot Maria, die zijn vroeger sterk beïnvloed door de Portugezen; vooral met het maken van Mariagrotten. Dat bouwen van een grot en de plaatsing van een mooi zoet Mariabeeld gebeurt met veel ceremonie, vooral de katholieke vrouwen zetten zich daar voor in.

Of die Mariagrot verder nog veel bezocht wordt moeten we nog afwachten. Hierbij wat plaatjes van zo'n ceremonie begin deze Meimaand, Mariamaand bij een kapel van een centrum van 5 basisgemeenschappen.

Groeten uit Papua.

N.B. Op mijn vraag hoe het met de gezondheid gaat liet Frans weten dat het naar omstandigheden wel goed gaat. "Het gaat nog steeds goed. Soms voel ik wel wat en dan neig je te denken dat het mis is, maar ik probeer maar gewoon door te leven" 


foto7foto8foto9

















Laatste week april 2016
Afgelopen week kwam er een bericht met wat foto’s. Frans schreef: “Gisteren mee gefeest met een basisgemeenschap die een eigen kapel hadden gebouwd in 3 jaar tijd. Samen met de gemeenschappen uit de omgeving en andere kerkgenootschappen en vertegenwoordigers van de regering werd de inzegening gevierd.

Veel mensen tooien zich op of gaan in hun vroegere "kledij" gekleed. De pastor gebruikt water, bloed en varkensvet bij de inzegening. Hierbij wat foto’s van deze inzegening. En natuurlijk waren er veel varkens en zoete Patatten in de smoorkuilen. Mooi is ook te zien: voor de traditionele kampong een aantal moderne motoren.

Alle goeds en groeten uit Papua
Frans Lieshout, OFM.

foto3foto4foto2

















foto6foto5foto1
















Voetnoot: Wie wat meer wil lezen over het leven en het werk van pater Frans Lieshout. Bekijk dan het artikel in Rondom nr 10 van 2014 vindt u op pagina 8 een artikel over de geloofsbeleving in zijn werkgebied van Papoea. Klik hier om deze Rondom te bekijken. 

In ons archief is ook bewaard een bijzondere beeldopname van Frans Lieshout over een dodenverbranding in de Baliemvallei.
Klik hier om dit alsnog te bekijken.


© 3eenheidparochie 2012 - 2019          --- AVG-verklaringen --- ↑ Top