Dinsdagmeditatie 2 juli

1 juli 2024

Matteüs 8, 23-27

Toen Jezus in de boot stapte volgden zijn leerlingen Hem. Opeens raakte de zee in hevige beroering, zodat de golven over de boot sloegen; Hij echter lag te slapen. Zij gingen naar Hem toe en maakten Hem wakker met de woorden: “Heer, red ons, wij vergaan !” Hij sprak tot hen: “Waarom zijt gij bang, kleingelovigen?” Dan stond Hij op, richtte zich met een dwingend woord tot de winden en de zee, en het water werd volmaakt stil. De mensen stonden verbaasd en zeiden: “Wat voor iemand is dat toch, dat zelfs de winden en de zee Hem gehoorzamen?”

Wat een bekende tekst is dit toch. En wat kunnen de verschillende uitleggers van deze tekst er toch veel uithalen. Mij valt het op dat Jezus gewoon niet aardig is tegen zijn leerlingen. Er kunnen niet veel mensen zwemmen in Israël, want water is gevaarlijk. Als je dan meegaat mee met je leraar en het weer werkt niet mee: dan word je bang. Vraag je hulp aan de Enige in de buurt die misschien wel kan helpen. Daar lijkt geen begrip voor te zijn. Toch helpt Hij wel.

Ik begrijp ook wel dat dit evangelie niet is geschreven met het oog op de leerlingen maar op Jezus: Hij is de Redder, de Hulp in nood, Degene aan wie je alles mag vragen. Maar toch…

  • Om over na te denken
    In ons leven stormt het ook wel. Er zijn in elk mensenleven tijden dat je echt even niet weet hoe het verder moet. Relaties, ziektes, wanhoop, werk, grote rampen in de wereld, zoals overstromingen, honger, oorlog.
    Welke situaties hebben zich in mijn leven voorgedaan?
    Hoe is dat afgelopen?
    Heb ik om hulp gevraagd?
    Bij wie/Wie?

Enkele inzichten

  • alleen God heeft macht over de krachten van de natuur. Jezus laat zien dat hij toegang heeft tot diezelfde kracht! Teken van zijn goddelijkheid.
  • Heer, red ons, wij vergaan!’ Als ik naar mijn familie kijk, mijn omgeving, de wereld, dan hoor ik dit actuele gebed. Ik wil bidden om vertrouwen en blijf, zoals de leerlingen, opkijken naar de kracht die in Jezus steekt.
  • zijn leerlingen volgden hem’: dat Mattheüs hier zo uitdrukkelijk schrijft dat de discipelen Jezus volgen blijkt dat zij ondanks de radicale woorden van Jezus hieraan voorafgaand (parabels verteld), toch in Hem blijven geloven. Het schip van de kerk is in Gods handen.
  • ‘zijn leerlingen volgden hem’: wel vreemd dat zij niet al met hun boot bezig waren. Vissers zijn altijd bezig met hun boot. Hier wordt toch bedoeld dat vertrouwen aan de basis ligt van ons volgen van Jezus.
  • dat Jezus lag te slapen zou de leerlingen moeten hebben laten begrijpen dat deze storm er niet eentje is om bang voor te zijn. Die angst zelf is het teken van kleingelovigheid!
  • Jezus nodigt ons uit onze angst van een vraag te voorzien. Je kunt in zijn antwoord een verwijt horen. Maar dat hoeft niet. Je kunt er ook een uitnodiging in horen om het heftige kolken en de angst vanuit een ander perspectief te bezien. Het antwoord van Jezus bestaat in zijn opstanding uit de dood, in zijn overwinning op wat het leven kleineert en onleefbaar maakt.

 

  • Om over na te denken
    Welke van deze gedachten spreken mij aan?
    Welke gevoelens spelen hierbij mee?
    Kan ik ook vertrouwen op de rust na de storm?
    Weten dat de Ene achter mij staat en voor mij het goede wil?

Meer gedachten

De komende tekst komt van www.zijlacht.nl

In de Bijbel zien we genoeg voorbeelden van mensen die de touwtjes zélf in handen willen houden in plaats van honderd procent op God te vertrouwen. Logisch, want het is zo menselijk. En tegenwoordig wordt het ook zoveel aan ons gevraagd: we moeten steeds meer presteren, steeds meer zelf oplossen. Herken je dit?

Bedenk eens dat de discipelen ook de hele dag naar Jezus hadden geluisterd. Waarschijnlijk waren ze diep onder de indruk van Jezus’ woorden. En dan is het moment daar: Jezus, hun Rabbi, is moe. Hij vertrouwt de besturing van het schip over aan de discipelen en gaat zelf even een dutje doen. Wow! Stel je eens voor dat Jezus bij jou in de boot ligt te slapen. Dan doe je je stinkende best om zo vredig mogelijk te sturen, toch? Maar weet je wat nou grappig is: de discipelen hoefden helemaal niet hun stinkende best te doen. De meeste discipelen waren namelijk geboren vissers. In de praktijk betekende dit vaak dat hun vaders ook vissers waren – en diens vaders ook. Schepen besturen zat in hun bloed, ze hoefden er niet eens over na te denken. Ik zie het zo voor me dat hun hart een sprongetje maakt als Jezus hen vraagt om het schip te besturen. “Natuurlijk Rabbi! We got this! Ga maar lekker tukken, wij regelen dit wel!”

En dan toch hè. Toch gaat het mis. En ze worden boos op Jezus, terwijl ze Hem ook om hulp hadden kunnen vragen. Voor ons lijkt het soms zo makkelijk om dit te denken. Wij kennen de rest van deze geschiedenis al, maar wisten de discipelen veel dat zelfs de wind en de zee naar Hem zouden luisteren. Zo is het ook vaak in ons eigen leven. We denken zo vaak “ikke zelluf doen” – zoals kleine kindjes dit zo mooi kunnen zeggen. We willen ons zooitje zo vaak zelf oplossen,maar God staat boven al onze moeilijkheden en kan ons er zó uithalen, ook als dit voor ons onmogelijk lijkt.

  • Om over na te denken
    Wat zou ik in Gods handen willen leggen? (Bedenk wel: dat betekent niet dat jijzelf niks meer doet!)

Gebeden om vertrouwen

 

Heer, God,
laat Uw krachtig woord
ons op weg zetten,
om zorg te dragen
voor de wereld om ons heen,
waarin gij ons laat delen.
Dat wij er ons altijd weer
aan durven toe te vertrouwen.
Amen

(www.kuleuven.be)

==========

Als er muren voor ons staan,
doe ons dan de gaten zien
waar het licht doorheen valt,
waardoorheen we verder kunnen kijken.

Als er bergen voor ons oprijzen,
doe ons dan de paadjes zien
waar onze voeten kunnen gaan,
waarlangs we verder kunnen komen.

Als de mist ons overvalt,
doe ons dan de kansen zien
om stil te staan, stilte te voelen
waarin we bij U kunnen komen.
En God, misschien,
als we moed hebben,
help dan het ook te maken:
die gaten, die paadjes, die kansen.
Amen

(Harmke Heuver)

==========

Serenity Prayer

Geef me de kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen,
de moed om te veranderen
wat ik kan veranderen en
de wijsheid om het verschil te zien.

Andere berichten