15-16 juni 2024

17 juni 2024

Elfde zondag door het jaar

  • 1ste lezing: Ez 17,22-24
  • 2de lezing: 2 Kor 5, 6-10
  • Evangelie:  Marcus 4,26-34

Innerlijke kracht

Een klein zenuwkanaaltje, microscopisch klein, als het blootligt in onze mond, zitten wij aan het plafond van de pijn. Een negatieve kracht. Echter wij kunnen het ook omkeren:  een enorm instrument van ons lichaam om aan te geven dat er iets mis is. Zo zijn er onnoembare kleine zaken, die een innerlijke grote kracht in zich dragen. Jezus spreekt. Hij spreekt over het komen van het rijk van God. Hij maakt het duidelijk met voorbeelden die een innerlijke kracht in zich dragen: het zaaien van zaad op de akker, het mostertzaadje dat het kleinste zaadje is wat er bestaat. Jezus spreekt, want Hij zelf is al de voorafbeelding van het rijk van God. In  Hem is het al werkelijkheid geworden, maar de leerlingen hebben dit nog niet in de gaten. Het hele oude testament staat vol van aankondigingen, zoals wij vandaag in de eerste lezing zien: een klein twijgje, wat uitgroeit tot een machtige boom.

Zo komt God in het leven van mensen:  een klein – in onze ogen niet belangrijk- moment wat alles op zijn kop zet en een enorme innerlijk kracht heeft.  God doet zelfs een belofte:  ik heb het gezegd en ik zal het doen. Dat vraagt om nadere beschouwing.  God zegt, Hij spreekt, en als God spreekt komt het tot stand.  Gods spreken en  tot stand komen horen bij elkaar.  Zijn Woord is werkelijkheid. Wij zien dat bij de geboorte van Jezus.  Gods Woord – van eeuwigheid bij Hem- wordt mens op aarde, geboren uit Maria. Gods Zoon Jezus wordt niet op papier gedrukt in de drukkerij van Bethlehem , maar geboren in een kribbe.

Daarmee begint Gods Koninkrijk op aarde. Hij verovert de aarde, NIET door geweld, maar door een geboorte van Zijn Zoon.  Dat koninkrijk krijgt zijn innerlijke kracht door wat Jezus spreekt en ook doet.

Bij Hem zijn woord en daad onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hij zal het doen: de geboorte wat zijn hoogtepunt vindt in de kruisdood van Jezus.  Jezus geeft zijn leven door zijn werken en spreken in de wereld. Hij spreekt tot zijn leerlingen, tot ons hier op deze plek van ontmoeting met  Hem.  Hij geeft zijn leven weg op het kruis…………… voor ons. God zal het doen……

Bij één zin in het evangelie blijven wij hangen: het zaad schiet op , maar de zaaier weet niet hoe!  Zaad heeft groeikracht in zich. Eerst sterft het in de aarde, dan komt nieuw leven. Gods koninkrijk heeft niets met natuurkundige wetmatigheden van doen. Het maakt zich niet druk om technische, wetenschappelijke menselijke wetmatigheden.  Gods koninkrijk heeft haar eigen wetmatigheden en is niet van menselijke prestaties afhankelijk. Hier spreekt het vertrouwen  als de houding van een afwachtende landbouwer, dat God aan de verwachtingen zal blijven voldoen.

Wees als mens wel de open akker om Gods zaad te ontvangen. Wees wel de vruchtbare grond om Gods Woord de mogelijkheid te geven op te schieten. Hoe?

Door de glimlach op je gezicht als je over straat loopt. Door de vriendelijkheid in het omgaan met anderen. Door je eerlijkheid in handelen. Door je voorbereiding bij alles wat je zegt en doet.  Door je handen te openen, je hart te openen en met Ezechiël te zeggen:  U God hebt het gezegd, U zult het doen. Dan dragen wij de innerlijke kracht in ons, en werkt zij door ons, zonder dat wij weten hoe!

Andere berichten