8-9 juni 2024

9 juni 2024

Tiende zondag door het jaar

  • 1ste lezing:  Gen 3,9-16
  • 2de lezing:  2 Kor 4,13-5.1
  • Evangelie: Marcus 3,20-35

leven vanuit vergeving

Geen gemakkelijk evangelie, wat is samen te vatten als: leven vanuit vergeving. Vergeving biedt ruimte, innerlijke vrijheid,  onbezorgdheid, vrede en een balans in je leven. Echte vergeving komt uit Gods hand. Deze ligt  niet in ons eigen bereik. Vraag om vergeving van God.  Het is een gave, een geschenk, maar vraag erom. Menselijke vergeving is tijdelijk, onvolkomen,  persoonsgebonden, vaak gepaard gaand met een houding van onverschilligheid en nonchalance……….. Nou ja, het moet maar, ik vergeef je. De hele sorry- cultuur is daar ook een schrijnend voorbeeld van.

Gods vergeving gaat veel dieper, tot in de wortel van ons bestaan. God vergeeft mensen, terwijl Hij weet dat 2 seconden later diezelfde mens in dezelfde fout valt.  Wie biecht wordt vrijgesproken, niet veroordeeld, of met het vingertje nagewezen. Zelfs als je al jaren dezelfde zonden biecht. Het wordt vergeven, bij berouw en door het geloof in Gods liefde en vergeving. Aan Gods vergeving hangt geen boekhoudkundig program, of een telmachien.  God is zelf vergeving, uitgedrukt in: “ Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij zijn enig geboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan maar eeuwig  leven zal bezitten. God heeft  zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te veroordelen , maar opdat de wereld door Hem zou worden gered “( Joh 3, 15-17)

Een kernuitspraak voor iedereen op deze wereld in deze tijd.

Geen vergeving betekent, verdeeldheid, tweespalt, onenigheid, haat en nijd, de pure ongerustheid in het hart dat de mens letterlijk van binnen opeet. Geen afschuifsysteem zoals de eerste lezing ons vertelt: De vrouw heeft mij gegeven, nee de slang heeft mij gegeven.  Niemand neemt de verantwoordelijkheid, iedereen verstopt zich. Geen vergeving betekent geestelijk sterven aan het meest kostbare wat je hebt: je leven. Vandaar dat de eerst mens werd weggestuurd uit het paradijs, de plek van leven, zelfs eeuwig leven.

Moeten wij wanhopen? Nee Zegt Paulus in de tweede lezing:’wij geven de moed niet op, ons innerlijk leven kan zich elke dag door de vergeving vernieuwen. De genade- kracht van God- kan zich in velen vermenigvuldigen. Velen, niet allen, want wie niet vergeeft en om vergeving vraagt, blijft met lege handen achter, en heeft niets meer.

Daarom is dit evangelie zo belangrijk en gaat Jezus nog een stap verder: laster niet tegen de heilige Geest. Deze lastering bestond erin dat mensen beweerden dat Jezus Christus bezeten was door een demon in plaats van vervuld te zijn van de Geest. De Zoon van God is NIET de Zoon van de duivel. Wie dit wel beweert, plaatst zich buiten de redding door God, snijdt zichzelf af.

Een lastering is tegen beter weten in, het aantasten van iemands eer en goede naam. Tegen beter weten in! Je bent je dus bewust wat je doet: willens en wetens leven in een leugen.

Tegen beter weten in, willens en wetens, bewust Jezus afwijzen en al het werken van de heilige Geest in een kwaad daglicht plaatsen. De zonde tegen de heilige Geest! Hier loopt Gods vergeving op stuk. Het loopt stuk op een verharding van iemand  die op het punt gekomen is dat hij zelf niets meer met de heilige Geest of met Zijn werk te maken wil hebben. In gewoon Nederlands:’ een mens die zijn ziel aan de duivel heeft verkocht en daarbij blijft: volharden in het kwaad.”

Leven vanuit vergeving is beseffen dat wat Jezus op het einde zegt: “mijn broeders en zusters zijn zij die de wil van God volbrengen”. Vergeving slaat een brug, over alle onderlinge verschillen heen. Ik ben  broeder van Jezus. Kind van God. Hij geeft kracht aan mijn vergeving welke ik aan anderen geeft. Niet omdat ik zo goed ben, maar omdat God mij op de eerste plaats zelf  vergeeft.

Andere berichten