18-19 mei 2024

18 mei 2024

Hoogfeest van Pinksteren

  • 1ste lezing: Handelingen 1, 1-11
  • 2de lezing: 1 kor 12,3b-7. 12-13
  • Evangelie : Johannes 20,19-23

Pinksteren

Hier, op Pinksteren is er sprake van een feest, een bruiloft die lijkt op de bruiloft van Kana. De gemeenschap die Jezus zich verzameld heeft wordt geen gemeenschap op basis van afspraken, agendapunten,  of een partijprogramma. Dat moeten wij zoeken in de wereld en daar worden wij op onze wenken bediend.

Op Pinksteren treedt de bruidsgemeente naar voren, een gemeenschap  van aanbidding, lof aan God en dienstbaarheid aan de wereld. Om het Woord van Jezus te doen  Paulus drukt dit uit in de tweede lezing. De ene Geest is werkzaam  in de vele gaven en  stuwt een ieder van ons naar de echte oprechte eenheid in Jezus Christus.  De Geest is er al. De Geest bindt ons aan Hem en aan elkaar om als een gemeenschap die het feest viert- de bruiloft-  van Gods liefde – die er al is- aan ons gegeven. Pas als dat fundament erkent is, tot ons is doorgedrongen, wij dat met hart en ziel kunnen beamen, kan ook het evangelie werkelijkheid worden.

God is aan het werk Hij is aan het opbouwen van de mens door de vergeving. Het werk van de Geest is de  heiliging van de mens. En hoe kan heilging beter tot stand komen dan door vergeving in barmhartigheid. Niet voor niets wordt de heilige Geest de trooster genoemd, de adem die wat koud is, warm maakt, wat versteend is  vloeibaar maakt. Loop God niet voor de voeten.

Hoe raar is het dat wij precies van de andere kant uit redeneren en doen.  Wij moeten het doen, ik heb de verantwoordelijkheid, het hangt allemaal van mij af, ik ben die richting geeft, zonder mij, gebeurt er niets. De kerkhoven van de hele wereld liggen vol met onmisbare mensen………….. sorry dat ik het zo zegt.

De pandemie heeft ons niet veel geleerd. Iedereen snakt weer naar het oude normaal, gewoon doorgaan waar wij gebleven zijn. God heeft ons een teken gegeven en wij pakken het niet op. Tragisch!

Onze Kerk staat of valt met mensen die zich laten begeesteren en leiden door Jezus Christus in de kracht van de H. Geest. Met allen- vrijwilligers of niet- die de stem van God horen, er gehoor aan geven, in gehoorzaamheid aan God zich willen inzetten op een bescheiden en dienstbare manier. Zij staat of valt met priesters die zich totaal en helemaal geven aan Gods boodschap zonder compromissen, aanpassingen en eigen verzinsels. Zij die herder willen zijn, geen huurling.

Het klinkt hard maar wij hebben te weinig van deze mensen en teveel van ander soort mensen.

Hoe kan ik dat zeggen? Om de simpele reden: Als onze kerk uit begeesterde , betrokken, betrouwbare, dienstbare, gehoorzaam aan God,  mensen zou bestaan, zou ze groeien en bloeien. Geen macht zou haar kunnen tegenhouden, niemand zou haar kunnen stoppen. Het zou hier uitpuilen, maar de realiteit is anders.

Een bruidsgemeenschap staat God voor ogen. Een levende,  bruisende,  dienstbare gemeenschap die de stem van God hoort en Jezus zijn Zoon volgt en de kracht van de Geest gebruikt.

Onze eerste stap is niet, dat wij zelf maar wat doen. De eerste stap is, kom en zie, wie Jezus is en wat Hij vraagt. Maak dan je beslissing en ga. Onze tweede stap is niet de kerk te vormen naar ons eigen beeld en gelijkenis. De tweede stap is vragen aan God, waar Hij onze inzet vraagt en  kan gebruiken. Pas als dat helder is, valt alles op zijn plek en zijn wij op onze plek beland.

Dan wordt niemand meer teleurgesteld, boos, agressief of opstandig of moet zo nodig zichzelf bewijzen.

Dan zij wij één door de doop, één doordat de ene Geest ons onderdompelt in de ene heilige werkelijkheid.

Soms denk ik wel eens: zou het niet goed zijn om helemaal opnieuw te beginnen. Echter, het is Gods Kerk= bruiloftsgemeenschap. Niet mijn eigendom.

Andere berichten