Dinsdagmeditatie 23 april

22 april 2024

Johannes 10, 2-5

Wie door de deur binnengaat is de herder van de schapen. Hem doet de deurwachter open. De schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten. En als hij al zijn schapen naar buiten heeft gebracht trekt hij voor hen uit, terwijl zij hem volgen, omdat zij zijn stem kennen.

Een stukje tekst waarin Jezus iets verderop zegt: Ik ben de goede herder. Een zeer bekend beeld.

In een paar verzen zet Johannes hier iets eenvoudigs neer dat iedereen uit zijn tijd als ‘normaal’ zal ervaren. Schapen laat je niet ’s nachts zomaar dwalen: er kunnen rovers zijn in menselijke en dierlijke vorm. Daar waak je dus over. En je leidt ze. Ze luisteren goed naar iemand die ze kennen. Het is dus belangrijk dat een herder zeker in het begin zijn stem gebruikt. Klaarblijkelijk zijn de kuddes nog zo klein dat de herder echt elk schaap kent. (Ik heb een schaapherder gekend die sommige schapen wel kende, aan hun loopje, hun oren, het voor of juist achteraan lopen etc, maar verder deed hij aan herkenning via de oormerken…) Namen geven gebeurt maar zelden.

En dan komt het volgende: de herder is een leider. Hij leidt ze naar buiten (de wereld in?). Hij gaat voorop om de weg te wijzen naar land dat voeding geeft. Want zijn schapen willen eten en groeien. De herder zorgt, en verzorgt, hij houdt de kudde bijeen.

  • Om over na te denken
    Jezus zegt van zichzelf dat Hij de goede herder is.
    Wat versta ik als een goede herder voor mij in mijn eigen leven?
    Wat heb ik nodig?
    Kan ik dat bij Jezus vinden?

Anderen over deze tekst

Bij www.gewijderuimte.org is de tekst wat ruimer genomen – de officiële lezing is tot en met vers 10.. Steeds een gedachte en daaraan gekoppeld een of meer vragen

— Ik ben vrij om te luisteren naar wat levengevend voor me is, wat minder makkelijk kan zijn wanneer onze cultuur ons vele boodschappen geeft die nergens toe leiden. God geeft me de vrijheid om naar buiten te gaan en weer terug te keren voor voedsel en zo te beluisteren wat mij richting geeft in het leven en duurzame vrede. Ik besteed nu wat tijd om aan te horen hoe mijn naam liefdevol genoemd wordt door God.

— Jezus noemt zichzelf niet alleen de Goede Herder, maar ook de deur! In Jezus’ tijd sneed de herder takken van doornstruiken af en maakte daarmee een cirkel met een opening aan één kant. Voor de nacht riep hij dan zijn schapen bijeen en liet ze binnen in de cirkel. Zelf legde hij zich te slapen bij de opening!… ‘Ik ben de deur’! Ben ik in mijn ervaring ooit zelf ‘deur’ geweest? Of is iemand voor mij zo’n ‘deur’ geweest?

— Hier onthult Jezus ons waarom Hij is gekomen. Hij kwam opdat wij een overvloedig leven zouden hebben. Ik denk hierover na en wat het voor mij zou kunnen betekenen. Wat is leven-gevend voor mij? Ongeacht wat het is, het is daar waar ik God zal vinden.

— Maar ik kijk ook naar wat voor mij niet-leven-gevend is. Is er iets schadelijks in mijn leven dat ik kan vermijden, of opgeven? Ik praat erover met Jezus, wetende dat Hij mij begrijpt.

— Wat doet jou opleven? Wat voedt je ziel? Wat brengt je duurzame vrede en vervult je met energie en leven? Wat geeft je het gevoel dat dingen kloppen, op hun plaats vallen? Dergelijke ervaringen wijzen op Christus’ aanwezigheid.

Wat bijbeluitleg

Gevonden in www.goedinvorm.nu

Een stal was in Israël niet veel meer dan een open plek binnen een omheining van stenen of soms alleen maar doornstruiken. In die omheining was één opening: de deur. Een echte herder gaat naar zijn schapen via de deur. Mensen die op een andere manier binnendringen, hebben onzuivere bedoelingen. Ze komen om schapen te stelen en/of te slachten. Binnengaan door de deur en binnengelaten worden door de deurwachter heeft daarom te maken met recht hebben op de schapen. Vervolgens merk je ook aan de schapen dat ze de herder kennen. Ze reageren namelijk als hij roept. Schapen weten bij wie ze horen. Daarin komt ook het verschil tussen een echte herder en een ‘vreemde’ aan het licht. Zo iemand heeft geen band met de schapen. En de schapen niet met hem. Ze luisteren niet naar hem.

Jezus verzamelt Zijn schapen. Dat verzamelen doet hij door te ‘roepen’, door Zijn Woord dus. De Heilige Geest werkt zo in mensen dat ze deze stem gaan (her)kennen. Roepen is persoonlijk maar let er wel op dat Jezus mensen altijd bij Zijn kudde roept.

Een goede Herder gaat de schapen ook voor. De schapen komen nooit op een plek waar Hij niet is geweest. Zo is geloven altijd: volgen van Jezus. Dat is niet per se de weg die gelovigen zelf kiezen en ook niet altijd de makkelijkste weg. Wel een weg met een belofte: We komen nergens of Jezus is er al geweest. Hij gaat voor.

  • Om over na te denken
    Jezus geeft zichzelf verschillende rollen in de bijbel: herder, deur, brood, wijnstok etc. En altijd volgt er dan een uitleg. En die uitleg is altijd in ons voordeel.
    Wat zegt dat mij over de rol van Jezus in mijn leven?
    Wat kan ik daarmee?

Gebed om de Heilige Geest

Goede hemelse Vader, zend mij uw Geest;
laat mij niet de gevangene zijn van mijn eigen emoties;
laat mij niet bepaald worden door mijn eigen geschiedenis van zwakheid en falen;
laat mij niet vastzitten in wrok om wat mensen mij deden of om wat mij overkwam;
laat niet een streven naar winnen en heersen mijn denken en doen bepalen;
en laat mij niet beperkt blijven tot de grenzen van dit aardse bestaan en mijn eigen klein-menselijkheid.

Laat mijn perspectief altijd breder zijn,
laat mij verder zien en breder denken,
laat mij in de ruimte mogen staan van Uw eindeloze barmhartigheid.

Zend mij uw Geest, die mij bevrijdt en ruimte biedt,
die mij sterkt en inzicht geeft,
die mij U laat kennen en laat eren en beminnen,
die mij inzicht geeft en mij de weg doet kennen, die U mij wijst.

Laat niet het “ik” maar die ruimte die Uw Geest mij biedt,
mijn leven en de wereld overheersen.
Kom, heilige Geest!

(Mgr. Jan Hendriks)

Schietgebedje om de Geest:

 Kom, Heilige Geest, en maak ons vol van Uw licht, dat door alle onmacht heen de arme kan verlichten, de onderdrukte bevrijden, en de lijdende verkwikken. Beziel met Uw adem en roep tot leven wat in ons is verkild, verdord of afgeweken. Kom!

Andere berichten